“อิสลามถูกสร้างขึ้นบนหลักห้าประการ “ผู้ใดที่ทำอุตริกรรมขึ้นในศาสนาของเรา โดยสิ่งนั้นไม่ใช่มาจากศาสนาแต่อย่างใด สิ่งนั้นก็ถูกปฏิเสธ ท่านมีความเห็นอย่างไรเมื่อฉันได้ละหมาดฟัรฎู ฉันได้ถือศีลอดเดือนเราะมะฎอน ฉันทำแต่สิ่งที่หะลาลและละเว้นสิ่งที่หะรอม “แท้จริง เจ้าได้ถามเรื่องที่ยิ่งใหญ่นัก แต่ทว่ามันเป็นเรื่องง่าย สำหรับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประทานความง่ายดายแก่เขา คนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้าจะยังไม่ศรัทธาอย่างแท้จริง จนกว่าอารมณ์ของเขาจะเห็นตามกับบทบัญญัติที่ฉันได้นำมา สี่ประการ ผู้ใดที่มีมันทั้งหมดในตัวเขา เขาคือมุนาฟิกแท้ และผู้ใดที่ตัวเขามีลักษณะหนึ่งข้อ เขาก็มีลักษณะของการเป็นมุนาฟิกหนึ่งข้อจนกว่าเขาจะละทิ้งมันไป(นั้นคือ) : เมื่อพูดจะโกหก, เมื่อทำสัญญาจะหักหลัง, เมื่อให้สัญญาจะผิดคำพูด, และเมื่อทะเลาะจะใช้วิธีที่รุนแรง ً"โอ้อัลลอฮ์ได้โปรดอย่าทำให้สุสานของฉันเป็นที่บูชา ผู้ใดสาบานต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ แท้จริงเขาได้ปฏิเสธศาสนาหรือได้ตั้งภาคีแล้ว “แท้จริงการละหมาดที่เป็นภาระหนักที่สุดสำหรับผู้กลับกลอกคือการละหมาดอิชาอ์และละหมาดฟัจร์ และหากพวกเขารู้ถึงคุณค่าที่มีอยู่ในละหมาดทั้งสองเวลานั้น แน่นอนพวกเขาจะมาทำการละหมาดเวลาทั้งสองนั้น แม้ว่าจะต้องคลานมาก็ตาม แท้จริง สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดที่จะเกิดขึ้นกับพวกเจ้า คือ ภาคีเล็ก พวกเขาถามว่า "อะไรคือภาคีเล็กหรือโอ้ท่านเราะซูลุลลอฮ์? ท่านตอบว่า: การโอ้อวด แท้จริงเจ้านั้น จะต้องไปหากลุ่มชนกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นชาวคัมภีร์ เมื่อไปถึงพวกเขา จงเรียกร้องเชิญชวนพวกเขา ให้ยอมรับในการกล่าวคำปฏิญาณว่า "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ถูกเคารพโดยแท้จริงนอกจากอัลลอฮ์ และแท้จริงมุฮัมมัดเป็นเราะสูลของอัลลอฮ์ ผู้ใดที่ได้พบกับอัลลอฮ์ โดยที่เขาไม่ยึดสิ่งใดเป็นภาคีต่อพระองค์ เขาจะได้เข้าสวรรค์ และผู้ใดที่ได้พบกับอัลลอฮ์ โดยที่เขาตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ เขาจะตกนรก “ผู้ใดสร้างสิ่งที่ไม่มีในคำสอนของเรา ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่ในนั้น สิ่งนั้นจะถูกปฏิเสธ ไม่ใช่พวกเรา ผู้ซึ่งกระทำตะฏ็อยยุร(การเชื่อในเรื่องลางบอกเหตุต่างๆ) หรือให้ผู้อื่นทำตะฏ็อยยุรให้เขา หรือผู้ที่ทำนายอนาคต หรือให้ผู้อื่นทำนายให้เขา หรือผู้ที่ทำไสยศาสตร์ หรือไปหานักไสยศาสตร์ให้ทำให้เขา ผู้ใดไปหาหมอดู แล้วถามเขาถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง การละหมาดของเขาจะไม่ได้รับการตอบรับเป็นเวลาสี่สิบคืน ผู้ใดที่รับความรู้เกี่ยวกับโหราศาสตร์สาขาใดสาขาหนึ่ง แท้จริงแล้วเขาได้เรียนสาขาหนึ่งเกี่ยวกับไสยศาสตร์แล้ว ซึ่งหากเขาได้เรียนรู้สาขานั้นมากเท่าไร เรื่องไสยศาสตร์ก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น “ การศรัทธานั้นมีเจ็ดสิบ หรือหกสิบกว่าแขนง ที่ประเสริฐสุดคือการกล่าวคำว่า ลาอิลาฮะอิลลัลลลอฮฺ (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะที่แท้จริงนอกจากอัลลอฮฺ) และที่ต่ำสุดของการศรัทธาคือ การขจัดสิ่งอันตรายออกจากทางสัญจร คำพูดที่เป็นเรื่องจริงนั้นเป็นคำที่ญินไปแอบฟังมา แล้วกระซิบใส่หูของผู้ทำนายของเขาด้วยเสียงที่คล้ายกับเสียงไก่ขัน จากนั้นพวกมันก็เพิ่มคำโกหกมากกว่าร้อยข้อเข้าไป “อิสลามถูกสร้างขึ้นบนหลักห้าประการ ใครก็ตามในหมู่พวกท่านที่พบเห็นความชั่วอันใดอันหนึ่ง เขาก็จงเปลี่ยนแปลงมันด้วยมือของเขา หากเขาไม่มีความสามารถก็จงเปลี่ยนแปลงด้วยลิ้น (ด้วยคำพูดหรือการตักเตือน) ของเขา หากเขาไม่มีความสามารถก็จงเปลี่ยนแปลงด้วยใจ (ปฏิเสธด้วยใจ) ของเขา และนั่นคือการศรัทธาที่อ่อนแอที่สุด ผู้ใดกระทำความดีในยุคสมัยอิสลาม เขาจะไม่ถูกลงโทษสำหรับการกระทำของเขาในยุคสมัยก่อนอิสลาม หากแต่ผู้ใดกระทำความชั่วในยุคสมัยอิสลาม เขาจะถูกลงโทษทั้งการกระทำในยุคสมัยก่อนอิสลามและยุคสมัยหลังอิสลาม ท่านมีความเห็นอย่างไร หากฉันได้ทำการละหมาดตามที่ถูกบัญญัติไว้ ฉันถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน และสิ่งที่อนุมัติฉันก็ยึดถือ และสิ่งที่ต้องห้ามฉันก็ยึดถือ ความสะอาดเป็นครึ่งหนึ่งของการศรัทธา และการกล่าว "อัลหัมดุลิลลาฮ์" ผลบุญของมันจะเต็มตาชั่งในวันกิยามะฮ์ การกล่าวว่า "สุบหานัลลอฮ์และ อัลหัมดุลิลลาฮ์" ผลบุญของทั้งสองประโยคหรือผลบุญของแต่ละประโยคนั้นจะเต็มระหว่างบรรดาฟากฟ้าและแผ่นดิน แท้จริงสิ่งที่ทำให้บุคคลหนึ่งเข้าสู่การตั้งภาคีและการปฏิเสธศรัทธานั้นคือการละทิ้งละหมาด แท้จริงพันธสัญญาระหว่างเรากับพวกเขาคือการละหมาด ดังนั้นใครก็ตามที่ละทิ้งมัน แท้จริงเขาได้ปฏิเสธศรัทธา “พวกเจ้าจงรีบเร่งปฏิบัติความดี ก่อนที่ความวุ่นวาย ดังกลางคืนที่มืดมิด “ผู้ใดเชิญชวนไปสู่ทางนำ เขาจะได้รับผลบุญเท่ากับผลบุญของผู้ที่กระทำตามเขา โดยที่ผลบุญของพวกเขานั้นจะไม่ลดน้อยลงแต่ประการใด “เรื่องลางร้ายเป็นการตั้งภาคี เรื่องลางร้ายเป็นการตั้งภาคี เรื่องลางร้ายเป็นการตั้งภาคี (สามครั้ง) และไม่มีใครในหมู่พวกเราที่ไม่คิดขึ้นในใจเกี่ยวกับเรื่องลางร้าย แต่ว่าอัลลอฮ์ทรงทำให้มันหายไปด้วยกับการมอบหมาย” โอ้มนุษย์ทั้งหลาย พวกเจ้าจงระวังการเลยเถิดในศาสนา เพราะแท้จริงกลุ่มชนก่อนหน้าพวกเจ้าได้พินาศก็เพราะการเลยเถิดในศาสนา ไม่มีโรคระบาด ไม่มีเรื่องลางดีลางร้าย ไม่มีเรื่องลางเกี่ยวกับนกฮูกและเดือนซอฟัร และจงหนีจากคนที่เป็นโรคเรื้อนเหมือนหนีจากสิงโต จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ท่านได้กล่าวเกี่ยวกับชาวอันศอร ว่า "ไม่มีผู้ใดรักพวกเขา นอกจากผู้ศรัทธา และไม่มีผู้ใดเกลียดชังพวกเขา นอกจากผู้กลับกลอก (มุนาฟิก) ผู้ใดรักพวกเขา อัลลอฮ์ก็จะรักเขา และผู้ใดเกลียดชังพวกเขา อัลลอฮ์ก็จะเกลียดชังเขา ไม่มีศาสดาท่านใดที่อัลลอฮ์ได้ส่งมายังกลุ่มชนหนึ่งก่อนหน้าฉัน เว้นแต่จะมีสำหรับเขาซึ่งจากกลุ่มผู้สนับสนุนอย่างใกล้ชิดและบรรดาสาวก พวกเขาจะยึดตามแนวทางของเขา และพวกเขาจะทำตามคำสั่งของเขา เขาจะประสบความสำเร็จ หากเขามีความสัตย์จริง ฉันได้ถูกใช้ให้ทำการต่อสู้กับผู้คน จนกระทั่งพวกเขาจะกล่าวคำปฏิญาณตนว่า ไม่มีพระเจ้า​อื่น​ใด​ที่​ควร​ได้รับ​การ​เคา​ร​พอ​ิ​บา​ดะ​ฮ​์​ นอกจาก​อัลลอฮ์เพียง​พระองค์​เดียว​ และมุฮ​ั​มมัดเป็นศาสนทูต​ของพระองค์ ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจ่ายซะ​กาต “เจ้าได้ถามฉันเกี่ยวกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ และแท้จริงมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงทำให้มันง่ายสำหรับเขา “อย่าฆ่าเขา เพราะถ้าเจ้าฆ่าเขา แท้จริงเขาอยู่ในตำแหน่งที่เจ้าเป็นก่อนที่เจ้าจะฆ่าเขา(เขาเป็นมุสลิม) และเจ้าจะอยู่ในตำแหน่งของเขา ก่อนที่เขาจะพูดคำที่เขาพูด(เจ้าต้องได้รับโทษด้วยการถูกฆ่าเพราะเจ้าฆ่ามุสลิม) เปรียบเทียบบรรดาผู้ศรัทธาในด้านความรัก ความเอ็นดูเมตตา และการให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลของพวกเขาที่มีต่อกันนั้น เปรียบเสมือนกับเรือนร่างเดียวกัน เมื่ออวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งเจ็บปวด จะส่งผลให้อวัยวะทั่วร่างกายต้องอดหลับอดนอนและเจ็บป่วยตามไปด้วย ไม่ใช่พวกของเรา สำหรับผู้ที่ตบแก้ม ฉีกกระเป๋า และการวิงวอน ที่เป็นการวิงวอนของชาวญาฮิลียะฮ์ (ยุคก่อนอิสลาม) มีสองอย่างในหมู่ผู้คนที่ถือเป็นการปฏิเสธความเชื่อ: การดูหมิ่นสายเลือด และการแสดงความเสียใจอย่างเกินจริงต่อผู้ที่เสียชีวิต “ไม่มีชายคนใดที่กล่าวหาอีกคนหนึ่งว่าเป็นคนผิดศีลธรรม และไม่มีชายคนใดกล่าวหาอีกคนหนึ่งว่าเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา เว้นแต่สิ่งนั้นก็จะกลับคืนมาสู่เขา หากคนๆ นั้นไม่ได้เป็นเช่นนั้น” ผู้ใดได้สาบานด้วยความซื่อสัตย์ ดังนั้นเขาผู้นั้นไม่ใช่พวกพ้องของเรา มุสลิม(ที่แท้จริง) คือ ผู้ที่บรรดาชาวมุสลิมปลอดภัยจากลิ้นและมือของเขา และมุฮาญิร(ผู้อพยพ) คือ ผู้ที่ละทิ้งสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงห้ามไว้” เพราะเขาไม่เคยกล่าว "رب اغفرلي خطيئتي يوم الدين พวกเจ้ารู้ไหมว่าพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้กล่าวไว้อย่างไร?" พวกเขาตอบว่า "อัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์เท่านั้นที่รู้ดียิ่ง" ท่านกล่าวต่อว่า "พระองค์อัลลอฮ์ได้ทรงกล่าวว่า: "ส่วนหนึ่งจากบ่าวของข้าตื่นขึ้นมามีทั้งผู้ศรัทธาและผู้ปฏิเสธศรัทธา แท้จริงพวกเรา รู้สึกมีอะไรบางอย่างในบางคนในหมู่พวกเราเป็นเรื่องใหญ่ ซึ่งเป็นเรื่องที่ใหญ่เกินกว่าพวกเราจะพูดถึงมัน ท่านกล่าวว่า "และแน่นอน พวกเจ้าได้พบมันแล้วใช่ไหม? พวกเขาตอบว่า "ใช่" ท่านตอบว่า "นั่นเป็นการแสดงถึงการศรัทธาที่ชัดแจ้ง ชัยฏอนจะมาหาคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้า แล้วมันกล่าวว่า “ใครสร้างสิ่งนั้น? ใครสร้างสิ่งนี้?” สุดท้ายมันก็ถามว่า “ใครสร้างอัลลอฮ์” ดังนั้น เมื่อคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้าได้พบกับเรื่องเช่นนี้ ก็จงขอความคุ้มครองจากอัลลอฮ์ และให้จบแค่นั้น” แท้จริง อัลลอฮ์จะไม่อธรรมต่อผู้ศรัทธาแม้จะเป็นความดีแค่หนึ่งเดียว โดยพระองค์จะตอบแทนให้บนโลกนี้ และให้การตอบแทนในวันอาคิเราะฮ์ เจ้าเข้ารับอิสลามบนฐานแห่งการตอบรับในความดีต่างๆ ที่ผ่านไปแล้วก่อนหน้านั้น อุปมาของคนกลับกลอกเหมือนแกะที่ลังเลระหว่างแกะสองฝูง บางครั้งเข้าไปอยู่กับฝูงหนึ่ง บางครั้งก็อยู่กับอีกฝูงหนึ่ง แท้จริงความศรัทธาในหัวใจของคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้านั้นจะอ่อนล้าเหมือนเสื้อผ้าใหม่ที่เสื่อมสภาพ ดังนั้นจงขอต่ออัลลอฮ์เพื่อให้ความศรัทธานั้นได้ใหม่อยู่เสมอในหัวใจของพวกเจ้า ฉันจะอยู่ที่อ่างเก็บน้ำเพื่อที่ฉันจะได้ดูว่ามีใครบ้างในพวกเจ้าที่จะมาหาฉัน แต่บางคนจะถูกกันไม่ให้เข้าถึงฉัน ดังนั้นฉันจะกล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน พวกเขาเป็นของฉันและเป็นประชาชาติของฉัน ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เล่าแก่พวกเรา และท่านเป็นคนสัตย์จริงและถูกรับรองในความสัตย์จริงนั้น โดยกล่าวว่า “แท้จริงการบังเกิดของพวกเจ้าแต่ละคนนั้น จะถูกรวบรวมอยู่ในครรภ์มารดาเป็นเวลาสี่สิบวันในรูปของน้ำอสุจิ ฉันคือดิมาม บิน ษะละบะฮ์ จากพี่น้องของบนูสะอัด บิน บักร์ พวกยิวคือกลุ่มชนที่ได้รับความโกรธกริ้วจากอัลลอฮ์ และพวกคริสเตียนคือกลุ่มคนที่หลงทาง จงกล่าวว่า(لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ) "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์" และฉันจะเป็นพยานให้ท่านด้วยสิ่งนี้ในวันกิยามะฮ์ แท้จริงสิ่งที่ท่านพูดถึงและทำการเรียกร้องผู้คนนั้นมันเป็นสิ่งที่ดี หากท่านบอกเราว่า ต้องมีการชดใช้ในสิ่งที่เราได้กระทำไว้ “รสชาติแห่งศรัทธาได้ถูกลิ้มรสโดยผู้ที่พึงพอใจต่ออัลลอฮ์ในฐานะพระเจ้าของเขา อิสลามในฐานะศาสนาของเขา และมูฮัมหมัดในฐานะศาสนทูตของเขา” สี่ประการ ผู้ใดที่มีมันทั้งหมดในตัวเขา เขาคือมุนาฟิกแท้ และผู้ใดที่ตัวเขามีลักษณะหนึ่งข้อ เขาก็มีลักษณะของการเป็นมุนาฟิกหนึ่งข้อจนกว่าเขาจะละทิ้งมันไป(นั้นคือ) : เมื่อพูดจะโกหก, เมื่อทำสัญญาจะหักหลัง, เมื่อให้สัญญาจะผิดคำพูด, และเมื่อทะเลาะจะใช้วิธีที่รุนแรง เราเคยอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เมื่อครั้งยังหนุ่ม เราเรียนรู้ศรัทธาก่อนจะเรียนรู้อัลกุรอาน ต่อมาเราเรียนรู้อัลกุรอาน และศรัทธาของเราก็เพิ่มพูนขึ้นเพราะสิ่งนี้ ผู้ใดที่ละหมาดเหมือนกับละหมาดของเรา และผินสู่กิบละฮ์เดียวกับเรา และกินสัตว์เชือดของเรา นั่นแหละคือมุสลิม ที่มีการคุ้มครองจากอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ ดังนั้นอย่าทรยศต่ออัลลอฮ์ในการคุ้มครองของพระองค์” เมื่อถึงยุคสุดท้ายจะมีผู้คนกลุ่มหนึ่งเป็นผู้คนอายุยังน้อย ความฉลาดก็ยังน้อย พวกเขาจะพูดถ้อยคำที่ดีที่สุดแห่งมนุษยชาติ พวกเขาจะออกไปจากอิสลามเหมือนลูกศรที่ออกไปจากธนู ผู้ใดที่ชักอาวุธออกมาเพื่อคุกคามเรา ดังนั้น เขาไม่ใช่พวกเรา “ผู้ใดกล่าวต่อพี่น้องของเขาว่า: ‘โอ้ผู้ปฏิเสธศรัทธา (กาเฟร)’ คำกล่าวนั้นจะย้อนกลับไปยังคนหนึ่งในสองคน หากคำกล่าวนั้นเป็นความจริง คนที่ถูกกล่าวจะเป็นดังที่เขาพูด แต่ถ้าไม่เป็นความจริง คำกล่าวนั้นจะย้อนกลับไปยังตัวผู้พูดเอง