عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ:
قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، ابْنُ جُدْعَانَ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يَصِلُ الرَّحِمَ، وَيُطْعِمُ الْمِسْكِينَ، فَهَلْ ذَاكَ نَافِعُهُ؟ قَالَ: «لَا يَنْفَعُهُ، إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمًا: رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ».
المزيد
จากท่านหญิงอาอิชะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ได้กล่าวว่า :
ฉันกล่าวว่า "โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ท่านอิบนุจญัดอาน ในยุคก่อนอิสลามนั้นเขาได้ทำการสานสัมพันธ์กับเครือญาติ ให้อาหารแก่คนยากจน สิ่งเหล่านี้จะเป็นประโยชน์สำหรับเขาหรือไม่? ท่านตอบว่า "ไม่เป็นประโยชน์ใดๆ สำหรับเขา เพราะเขาไม่เคยกล่าว "رب اغفرلي خطيئتي يوم الدين "
