عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ:
قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، ابْنُ جُدْعَانَ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يَصِلُ الرَّحِمَ، وَيُطْعِمُ الْمِسْكِينَ، فَهَلْ ذَاكَ نَافِعُهُ؟ قَالَ: «لَا يَنْفَعُهُ، إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمًا: رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ».
المزيد
Η Αΐσα (η ευαρέστηση του Αλλάχ επ' αυτής) ανέφερε:
«Είπα: «Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ! Ο Ιμπν Τζουντ‘άν συνήθιζε κατά την εποχή της Τζαχιλία (προ-Ισλαμική εποχή) να διατηρεί τους δεσμούς συγγένειας και να ταΐζει τους φτωχούς. Θα τον ωφελήσει αυτό;» Είπε (ο Προφήτης): «Δεν θα τον ωφελήσει, γιατί δεν είπε ποτέ: Κύριέ μου, συγχώρεσε για μένα τις αμαρτίες μου την Ημέρα της Κρίσεως.».»
