ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਿਹਾ: 'ਰੱਬ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਖ਼ਤਾ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ।'

عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ:
قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، ابْنُ جُدْعَانَ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ يَصِلُ الرَّحِمَ، وَيُطْعِمُ الْمِسْكِينَ، فَهَلْ ذَاكَ نَافِعُهُ؟ قَالَ: «لَا يَنْفَعُهُ، إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمًا: رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 214]

ਇਸ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਮੀਖਿਆ ਅਤੇ ਪੜਤਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਆਇਸ਼ਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅੰਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਮੈਂ ਕਿਹਾ: "ਯਾ ਰਸੂਲਲਾਹ! ਇਬਨੁ ਜੁਦ'ਆਨ ਜਾਹਲੀਆਤ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤਾ ਜੋੜਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ?" ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਿਹਾ: 'ਰੱਬ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਖ਼ਤਾ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ।'"
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 214]

ਵਿਆਖਿਆ

ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਅਬਦੁੱਲਾਹ ਬਿਨ ਜੁਦ'ਆਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰੈਸ਼ ਦੇ ਮੁਖਿਆ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਐਸੀ ਅਚ੍ਹੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਜੋ ਇਸਲਾਮ ਨੇ ਕਰਨ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਕੂਫ਼ਰ (ਇਨਕਾਰ) ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਿਹਾ: "ਰੱਬ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਮੇਰੀ ਖ਼ਤਾ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ।"

ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ

1. ਇਮਾਨ ਦੀ ਫਜ਼ੀਲਤ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਕਬੂਲੀਅਤ ਲਈ ਸ਼ਰਤ ਹੈ।
2. ਕੂਫ਼ਰ ਦਾ ਬੁਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਚੰਗੇ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
3. ਕੂਫ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਆਖ਼ਿਰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਪੁਚਾਉਂਦੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ 'ਤੇ ਇਮਾਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
4. ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਕੂਫ਼ਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਮਲ ਉਸਦੇ ਇਸਲਾਮ ਲਿਆਉਣ 'ਤੇ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਜ਼ਵਾਬਦੇਹੀ ਹੋਦੀ ਹੈ।