Ḥadīth: May dalawang gawain sa mga tao na sa kanila ay may kawalang-pananampalataya: ang paninirang-puri sa kaangkanan at ang pananaghoy sa patay."}

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ: الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ، وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 67]

Ayon kay Abū Hurayrah (malugod si Allāh sa kanya) na nagsabi: {Nagsabi ang Sugo ni Allāh (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan):
"May dalawang gawain sa mga tao na sa kanila ay may kawalang-pananampalataya: ang paninirang-puri sa kaangkanan at ang pananaghoy sa patay."}
[Tumpak] - [Nagsalaysay nito si Imām Muslim] - [Ṣaḥīḥ Muslim - 67]

Ang Pagbibigay-linaw

Nagpapabatid ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) tungkol sa dalawang kakanyahan sa mga tao kabilang sa mga gawain ng mga tagatangging sumampalataya at mga kaasalan ng Panahon ng Kamangmangan. Ang dalawang ito ay:
Una: Ang paninirang-puri sa mga kaangkanan ng mga tao, ang pagmamaliit sa kanila, at ang pagpapakamalaki laban sa kanila.
Ikalawa: Ang pagtataas ng tinig sa sandali ng kasawiang-palad bilang pagkainis sa pagtatakda o ang pagpunit ng mga damit dahil sa tindi ng pagdadalamhati.

Ang mga Katuturan ng Ḥadīth

1. Ang paghimok sa pagpapakumbaba at hindi pagpapakamalaki sa mga tao.
2. Ang pagkakinakailangan ng pagtitiis sa kasawiang-palad at hindi pagkainis.
3. Ang mga gawaing ito ay kabilang sa maliit na kawalang-pananampalataya. Ang sinumang nakapagsagawa nito na isang sangay kabilang sa mga sangay ng kawalang-paniniwala ay hindi nagiging isang tagtangging sumampalataya na nakagawa ng kawalang-pananampalatayang nagpapalabas sa kapaniwalaan hanggang sa umiral sa kanya ang malaking kawalang-pananampalataya.
4. Sumaway ang Islām laban sa bawat anumang nagpapahantong sa pagkakahati-hati sa pagitan ng mga Muslim gaya ng paninirang-puri sa mga kaangkanan at iba pa rito.