Hadis: İnsanlar arasında yerleşmiş küfür niteliği taşıyan iki huy vardır ki bunlar; bir kimsenin nesebine dil uzatmak ve ölen kimsenin ardından feryat ederek ağıt yakmak

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ: الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ، وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 67]

Ebû Hureyre -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
«İnsanlar arasında yerleşmiş küfür niteliği taşıyan iki huy vardır ki bunlar; bir kimsenin nesebine dil uzatmak ve ölen kimsenin ardından feryat ederek ağıt yakmak.»
[Sahih Hadis] - [Müslim rivayet etmiştir] - [Sahih-i Müslim - 67]

Şerh

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- insanlarda bulunan ve kâfirlerin amellerinden, câhiliye ahlâkından sayılan iki özelliği haber vermektedir. Bunlardan:
Birincisi: İnsanların soyları hakkında konuşarak onları ayıplamak, onları küçük görmek, onlara karşı kibirli davranmak.
İkincisi: Musibet anında kadere karşı hoşnutsuzluk gösterecek şekilde sesi yükseltmek ya da şiddetli üzüntü ve feryat sebebiyle elbiseleri yırtmaktır.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

1. İnsanlara karşı tevazu göstermek ve kibirli olmamak teşvik edilmiştir.
2. Musibete sabretmek, öfkelenmemek gerekir.
3. Bu tür ameller, küçük küfür kapsamındadır. Küfrün bir şubesini işleyen kimse, ancak dinden çıkaran büyük küfür işlemedikçe, dinden çıkmış bir kâfir sayılmaz.
4. İslam, insanların soyları hakkında konuşarak onları ayıplamak ve benzeri yollarla Müslümanlar arasında ayrılığa ve fitneye yol açan her şeyi yasaklamıştır.