हदीस: ज्या व्यक्तीमध्ये चार गुण आहेत तो शुद्ध ढोंगी आहे. ज्याच्यामध्ये यापैकी एक गुण असेल त्याच्यामध्ये दांभिकपणाचा एक गुण असेल, जोपर्यंत तो सोडत नाही: जेव्हा तो बोलतो तेव्हा तो खोटे बोलतो, जेव्हा तो करार करतो तेव्हा तो फसवणूक करतो, जेव्हा तो वचन देतो तेव्हा तो त्याचे वचन मोडतो आणि जेव्हा तो भांडतो तेव्हा तो वाईट बोलतो

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو رضي الله عنهما قال: قال رَسولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا، وَإِنْ كَانَتْ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ فِيهِ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا: مَنْ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ، وإذَا خَاصَمَ فَجَرَ، وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ».
[صحيح] - [رواه البخاري ومسلم] - [الأربعون النووية: 48]

या भाषांतराला अधिक पुनरावलोकन आणि छाननीची आवश्यकता आहे.

अब्दुल्ला बिन अमर यांच्या अधिकारावर एक हदीस आहे, जो म्हणतो की अल्लाहचे मेसेंजर, शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असू द्या, असे म्हटले:
<<चार गुण ज्या व्यक्ती मधे असतील, तो स्पष्टता दांभिक आहे, आणी ज्या व्यक्ती मधे त्यापैकी एखादा गुण असेल, तो त्या गुणा पुरता दांभिक असेल, जोपर्यंत तो तसे वागणे सोडुन देत नाही, जेव्हा बोलतो तर खोटं बोलतो, वचन दिले तर मोडुन टाकतो, जेव्हा वाद घालतो तेव्हा शिविगाळ करतो, जेव्हा वादा करतो,तो मोडुन टाकतो>>.
[صحيح] - [رواه البخاري ومسلم] - [الأربعون النووية - 48]

स्पष्टीकरण

अल्लाहचे प्रेषित (शांति आणि आशीर्वाद) यांनी चार लक्षणांविरुद्ध इशारा दिला आहे की जेव्हा ते मुस्लिमांमध्ये जमा होतात तेव्हा या लक्षणांमुळे तो ढोंगी लोकांसारखा बनतो, खरं तर, इथे आपण त्या व्यक्तीबद्दल बोलत आहोत ज्याच्या व्यक्तिमत्त्वात या गुणांचा प्रभाव असतो, अधूनमधून हे गुण कोणामध्ये असतील तर तो त्यात प्रवेश करणार नाही, ही चार वैशिष्ट्ये आहेत:
पहिला: जर तो जाणूनबुजून खोटे बोलत असेल आणि त्याच्या शब्दात सत्य नसेल तर.
दुसरा: जर त्याने एक करार केला जो त्याने पूर्ण केला नाही आणि त्याच्या मालकाचा विश्वासघात केला.
तिसरा: जर त्याने एखादे वचन दिले जे त्याने पूर्ण केले नाही आणि ते मोडले.
चौथा: जर तो एखाद्याशी भांडतो आणि भांडतो, तर त्याचे भांडण तीव्र असते, आणि तो सत्यापासून विचलित होतो, आणि तो नाकारण्यात आणि अमान्य करण्यात फसवणूक करतो आणि खोटे आणि खोटे बोलतो.
ढोंगीपणा हे त्याच्या विरोधाभासात काय दडलेले आहे याचे प्रकटीकरण आहे, आणि हा अर्थ या गुणांसह असलेल्या व्यक्तीमध्ये असतो आणि ज्यांनी त्याच्याशी बोलले, त्याला वचन दिले, त्याच्यावर विश्वास ठेवला, त्याच्याशी भांडण केले आणि त्याच्याशी भेटले त्यांना त्याचा ढोंगीपणा लागू होतो. लोक, तो इस्लाममध्ये ढोंगी आहे असे नाही, म्हणून तो अविश्वास लपवताना त्याला दाखवतो आणि ज्याच्याकडे यापैकी एक गुण आहे; त्याच्यात दांभिकपणाचा एक गुण होता जोपर्यंत त्याने ते सोडले नाही.

हदिसचे फायदे

1. भोंदूच्या काही लक्षणांना धमकावण्यासाठी आणि त्यांच्यामध्ये पडण्यापासून चेतावणी देण्यासाठी स्पष्ट करणे.
2. हदीसचा अर्थ असा आहे की ही वैशिष्ट्ये ढोंगीपणाची वैशिष्ट्ये आहेत आणि ज्या व्यक्तीमध्ये ही वैशिष्ट्ये आहेत, ती या वैशिष्ट्यांमध्ये ढोंगी लोकांसारखीच आहे, आणि त्यांच्या नैतिकतेचे पालन करतो, तो असा नाही की जो अविश्वास लपवून दाखवतो तो ढोंगी आहे ज्याच्यावर या लक्षणांचे वर्चस्व आहे आणि त्यांची उपेक्षा करतो आणि त्यांना तुच्छ लेखतो असा त्याचा अर्थ लावायचा आहे. जो कोणी असा आहे त्याच्या भ्रष्ट विश्वास आहेत.
3. अल-गजाली म्हणाले: धर्माचा उगम तीन गोष्टींपुरता मर्यादित आहे: भाषण, कृती आणि हेतू त्याने खोटे बोलणे, विश्वासघाताने केलेल्या कृतीचा भ्रष्टाचार आणि विश्वासघाताने हेतूचा भ्रष्टाचार. कारण वचन मोडणे हे अपमानित होत नाही जोपर्यंत तसे करण्याचा हेतू वचनाशी तुलना करता येत नाही, तथापि, जर त्याने दृढनिश्चय केला असेल आणि नंतर त्याला स्वतःला अडथळा आणला असेल किंवा त्याच्यासमोर एक मत दिसले तर त्याच्या बाजूने ढोंगीपणाचा कोणताही प्रकार नाही.
4. ढोंगीपणा दोन प्रकारचा असतो: विश्वासाचा ढोंगी जो त्याच्या मालकाला विश्वासापासून दूर करतो, जो इस्लाम दर्शवतो आणि अविश्वास लपवतो आणि व्यावहारिक ढोंग, जो त्यांच्या नैतिकतेमध्ये ढोंगी लोकांचे अनुकरण करतो आणि यामुळे त्याच्या मालकाला विश्वासापासून दूर होत नाही, त्याशिवाय एक मोठे पाप.
5. इब्न हजार म्हणाले: विद्वानांनी एकमताने एकमत केले आहे की जो कोणी आपल्या हृदयावर आणि जिभेवर विश्वास ठेवतो आणि हे गुण करतो त्याला काफिर म्हणून ठरवले जाणार नाही आणि तो पाखंडी नाही जो नरकात कायमचा राहील.
6. अल-नवावी म्हणाले: विद्वानांच्या एका गटाने म्हटले: याचा अर्थ काय आहे ते ढोंगी लोक जे पैगंबराच्या काळात होते, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, आणि त्यांनी आपला विश्वास दाखवला आणि खोटे बोलले आणि त्यांना त्यांचा धर्म सोपविला गेला. , परंतु त्यांनी विश्वासघात केला, आणि त्यांनी धर्म आणि त्याच्या विजयाची आज्ञा देण्याचे वचन दिले, परंतु ते तोडले, आणि ते त्यांच्या विवादांमध्ये कृतघ्न झाले.