عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قال:
جَاءَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَأَلُوهُ: إِنَّا نَجِدُ فِي أَنْفُسِنَا مَا يَتَعَاظَمُ أَحَدُنَا أَنْ يَتَكَلَّمَ بِهِ، قَالَ: «وَقَدْ وَجَدْتُمُوهُ؟» قَالُوا: نَعَمْ، قَالَ: «ذَاكَ صَرِيحُ الْإِيمَانِ».
المزيد
ژ ئهبو هورهیرهی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت:
هندهك كهس ژ صهحابییێن پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) هاتن و پرسیار ژ وی كر كو: هندهك تشت دهێنه سهر دل و دهروونێ مه كو ئێك ژ مه ب مهزن دبینیت ب دهڤێ خۆ بیژیت و دهربڕینێ ژێ بكهت، ئینا پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت: ((ئهرێ ب ڕاستی ههوه (ئهو تشت د دل و دهروونێ خۆدا) دیتینه؟)) گۆتن: بهلێ، گۆت: ((ئهڤه ڕاستی و دروستییا باوهرییێیه)).