عَنْ جُنْدُبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ:
كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِتْيَانٌ حَزَاوِرَةٌ، فَتَعَلَّمْنَا الإِيمَانَ قَبْلَ أَنْ نَتَعَلَّمَ القُرْآنَ، ثُمَّ تَعَلَّمْنَا القُرْآنَ، فَازْدَدْنَا بِهِ إِيمَانًا.
[صحيح] - [رواه ابن ماجه] - [سنن ابن ماجه: 61]
المزيــد ...
ജുൻദുബ് ഇബ്നു അബ്ദില്ലാ
(رضي الله عنه) നിവേദനം:
"ഞങ്ങൾ പ്രായപൂർത്തിയടുത്ത ശക്തരായ യുവാക്കളായിരിക്കെ നബിയോടൊപ്പം (ﷺ) (ജീവിച്ചവരാണ്). ഖുർആൻ പഠിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ ഈമാൻ (വിശ്വാസം) പഠിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ ഖുർആൻ പഠിക്കുകയും, അങ്ങനെ അത് (ഖുർആൻ) മുഖേന ഞങ്ങൾക്ക് ഈമാൻ വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു."
[സ്വഹീഹ്] - [ഇബ്നു മാജഃ ഉദ്ധരിച്ചത്] - [سنن ابن ماجه - 61]
ജുൻദുബ് ഇബ്നു അബ്ദില്ലാ (رضي الله عنه) പറഞ്ഞു: നബി (ﷺ) ജീവിച്ചിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ ഞങ്ങൾ പ്രായപൂർത്തിയോട് അടുത്ത, ശക്തരായ യുവാക്കളായിരുന്നു. നബിയിൽ (ﷺ) നിന്ന് ഖുർആൻ പഠിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ ഈമാൻ പഠിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ ഖുർആൻ പഠിച്ചു; അങ്ങനെ ഖുർആൻ പഠിച്ചതിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് ഈമാൻ വർദ്ധിച്ചു.