حديث: اگر کسی به برادر دینی‌اش «کافر» خطاب کند، گناه این نسبت را یکی از آن دو به دوش می‌کشد، اگر راستگو باشد که هیچ، و الّا به خود او برمی‌گردد

عن ابْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهُما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«أَيُّمَا امْرِئٍ قَالَ لِأَخِيهِ: يَا كَافِرُ، فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا، إِنْ كَانَ كَمَا قَالَ، وَإِلَّا رَجَعَتْ عَلَيْهِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 60]

از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است گفت که:رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
اگر کسی به برادر دینی‌اش «کافر» خطاب کند، گناه این نسبت را یکی از آن دو به دوش می‌کشد، اگر راستگو باشد که هیچ، و الّا به خود او برمی‌گردد.
[صحیح] - [متفق علیه] - [صحیح مسلم - 60]

توضیح

هشدار پیامبر صلی الله علیه وسلم به مسلمانی که به برادر مسلمانش می گوید: ای کافر، یکی از آنان سزاوار کفر می گردد، اگر چنان باشد که گفته است که هیچ، و الاّ بر خود گویندۀ کفر به برادرش بر می گردد.

از فوائد حدیث

1. تنبیه مسلمان از این که برای برادر مسلمان خود از صفات فسق و کفر بگوید که در او نباشد.
2. هشدار از این گفتار ناپسند، و اینکه گوینده آن در خطر بزرگی است اگر این چنین به برادرش بگوید، پس باید مراقب زبان بود و جز با بصیرت نباید سخن گفت.