Hadith: “ជនណាដែលជួបអល់ឡោះដោយមិនបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នឹងអ្វីមួយ នឹងបានចូលឋានសួគ៌។ រីឯជនណាដែលជួបទ្រង់ដោយបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់ នឹងបានចូលឋាននរក”។

عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول:
«مَنْ لَقِيَ اللهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَمَنْ لَقِيَهُ يُشْرِكُ بِهِ دَخَلَ النَّارَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 93]

អំពី ហ្ជាពៀរ ពិន អាប់ទុលឡោះ رضي الله عنهما បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖
“ជនណាដែលជួបអល់ឡោះដោយមិនបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នឹងអ្វីមួយ នឹងបានចូលឋានសួគ៌។ រីឯជនណាដែលជួបទ្រង់ដោយបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់ នឹងបានចូលឋាននរក”។
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 93]

Explanation

ណាពី ﷺ លោកបានប្រាប់យើងថា ជាការពិតណាស់ ជនណាដែលបានស្លាប់ដោយមិនបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះនឹងអ្វីមួយទេនោះ កន្លែងចុងក្រោយរបស់គេ គឺឆ្ពោះទៅកាន់ឋានសួគ៌ ទោះបីជារូបគេអាចត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មខ្លះព្រោះតែបាបកម្មមួយចំនួនរបស់គេក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែជនណាដែលបានស្លាប់ដោយបានធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះនឹងអ្វីមួយ គឺរូបគេនឹងស្ថិតក្នុងឋាននរកជាអមតៈ។

Benefits from the Hadith

1. ឧត្តមភាពនៃជំនឿចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់(តាវហេទ) ហើយពិតណាស់ វាជាមូលហេតុមួយដែលនាំឲ្យរូបគេរួចផុតពីការស្ថិតនៅជាអមតៈក្នុងឋាននរក។
2. ឋានសួគ៌ និងឋាននរក គឺស្ថិតនៅជិតមនុស្សលោក ដោយរវាងរូបគេ និងឋានទាំងពីរនេះ គឺមានតែសេចក្តីស្លាប់ប៉ុណ្ណោះ(ដែលនៅបាំង)។
3. ព្រមានពីអំពើស្ហ៊ីរិកទោះបីតិចក្តី ច្រើនក្តី ព្រោះថាការរួចផុតពីឋាននរក គឺតាមរយៈការចៀសវាងពីអំពើស្ហ៊ីរិកនេះឯង។
4. ទង្វើរបស់មនុស្ស គឺអាស្រ័យលើស្ថានភាពនៃជីវិតចុងក្រោយរបស់ពួកគេ។