Hadithi: “Ai që e takon Allahun pa i bërë shirk asgjë, do të hyjë në Xhenet, ndërsa ai që e takon Atë duke i bërë shirk ndonjë gjë, do të hyjë në Zjarr.”

عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول:
«مَنْ لَقِيَ اللهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَمَنْ لَقِيَهُ يُشْرِكُ بِهِ دَخَلَ النَّارَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 93]

Xhabir ibn Abdullahu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) ka thënë: "E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ të thotë:
“Ai që e takon Allahun pa i bërë shirk asgjë, do të hyjë në Xhenet, ndërsa ai që e takon Atë duke i bërë shirk ndonjë gjë, do të hyjë në Zjarr.”
[Ky hadith është sahih] - [E shënon Muslimi] - [Sahihu i Muslimit - 93]

Shpjegimi

Profeti ﷺ na tregon në këtë hadith se kushdo që vdes pa i bërë shirk Allahut fare, fundi i tij do të jetë në Xhenet, edhe nëse dënohet për disa mëkate të tij, si dhe kushdo që vdes duke i bërë shirk Allahut, do të jetë përgjithmonë në Zjarr.

Mësime nga hadithi

1. Vlera e teuhidit dhe se ai është shkak për të shpëtuar nga përhershmëria në Zjarr.
2. Xheneti dhe Zjarri janë afër robit dhe mes tyre e robit është vetëm vdekja.
3. Tëheqja e vërejtjes nga shirku, qoftë i vogël, qoftë i madh, sepse shpëtimi nga Zjarri arrihet duke u larguar prej tij.
4. Në konsideratë merren veprat e fundit (të robit, që të konsiderohet i mirë a i keq).