Ҳадис: Ҳар кас ба амонат савганд ёд кунад, аз мо нест

عَنْ بُرَيْدَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَنْ حَلَفَ بِالْأَمَانَةِ فَلَيْسَ مِنَّا».
[صحيح] - [رواه أبو داود وأحمد] - [سنن أبي داود: 3253]

Аз Бурайда (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Ҳар кас ба амонат савганд ёд кунад, аз мо нест."
[Саҳеҳ] - [رواه أبو داود وأحمد] - [Сунани Абудовуд - 3253]

Шарҳ

Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз савганд ёд кардан ба амонат наҳй кардаанд ва ҳушдор додаанд, ки ҳар кас чунин кунад, аз мо нест (яъне, бар суннат ва роҳи рост нест).

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Ҳаром будани савганд ба ғайри Худои Таъоло, аз ҷумла ба амонат савганд ёд кардан, ки он аз ширки асғар (хурд) маҳсуб мешавад.
2. Амонат шомили тоат, ибодат, амонатгузорӣ, пул ва ҳар чизи амонатдорӣ мебошад.
3. Савганд танҳо ба Аллоҳ Таъоло, ё бо номе аз номҳо ё сифате аз сифатҳои Ӯ дуруст аст.
4. Хаттобӣ гуфтааст: Ин манъ кардан монанд ба он аст, ки нафрат (кароҳат) барои он бошад, ки Худо фармудааст, ки бо номи Ӯ ё бо сифоташ савганд ёд кунанд, дар ҳоле ки “амонат” аз сифатҳои Аллоҳ нест, балки амрест аз амрҳои Ӯ ва фаризаест аз фаризаҳои Ӯ. Бинобар ин аз он манъ карда шуданд, зеро савганд ба амонат баробар донистани он бо номҳо ва сифатҳои Аллоҳ Азза ва Ҷалла мебошад.