Hadithi: “Kur dikush i thotë vëllait të vet: “O qafir (jobesimtar), atëherë njëri prej tyre është meritor për atë epitet. Nëse është siç pretendon, e ka merituar atë, e, nëse jo, atëherë i kthehet vetë atij (thënësit).”

عن ابْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهُما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«أَيُّمَا امْرِئٍ قَالَ لِأَخِيهِ: يَا كَافِرُ، فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا، إِنْ كَانَ كَمَا قَالَ، وَإِلَّا رَجَعَتْ عَلَيْهِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح مسلم: 60]

Ibn Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:
“Kur dikush i thotë vëllait të vet: “O qafir (jobesimtar), atëherë njëri prej tyre është meritor për atë epitet. Nëse është siç pretendon, e ka merituar atë, e, nëse jo, atëherë i kthehet vetë atij (thënësit).”
[Sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Muslimit - 60]

Shpjegimi

Profeti ﷺ në këtë hadith paralajmëroi kundër asaj që një musliman t’i thotë vëllait të tij musliman: “O qafir (jobesimtar)!” Me shqiptimin e kësaj fjale të kufrit, njëri prej tyre e meriton atë: nëse i adresuari është ashtu siç u tha, atëherë ajo i bie atij; e nëse nuk është, atëherë akuza për kufër kthehet te ai që e ka thënë.

Mësime nga hadithi

1. Ndalimi dhe qortimi i muslimanit që t’i thotë vëllait të tij musliman cilësi të shthurjes (fiskut) dhe kufrit, që ai nuk i posedon.
2. Ky hadith tërheq vërejtjen nga kjo fjalë e keqe, sepse ai që e shqipton është në rrezik të madh kur ia thotë vëllait të tij. Prandaj, njeriu duhet ta ruajë gjuhën e tij dhe të flasë vetëm me dituri të sigurt.