Ҳадис: Пеш аз фитнаҳои монанди пораҳои шаби торик ба анҷоми аъмол бишитобед

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ فِتَنًا كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ، يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا، أَوْ يُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ كَافِرًا، يَبِيعُ دِينَهُ بِعَرَضٍ مِنَ الدُّنْيَا».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 118]

Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Пеш аз фитнаҳои монанди пораҳои шаби торик ба анҷоми аъмол бишитобед. (Он ҳангом ки) мард дар ҳоле шабро ба саҳар мерасонад, ки муъмин аст ва ҳангоми шом кофир мешавад, ё саҳарро дар ҳоли муъмин будан ба шом мерасонад ва саҳар кофир мешавад. Дини худро дар баробари молу матои дунё мефурӯшад."
[Саҳеҳ] - [رواه مسلم] - [Саҳеҳ Муслим - 118]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) муъминро ба шитоб дар анҷом додани корҳои хайр ва бештар анҷом додани корҳои нек ва пеш аз он ки ба сабаби рӯй додани фитнаҳо ва шубҳаҳое, ки аз анҷоми корҳои нек пешгирӣ мекунад ва анҷоми он имконнопазир мегардад, ташвиқ мекунад. Фитнаҳое, ки монанди пораҳои шаби торик аст ва дар он ҳақ ва ботил ба ҳам омехта мешавад ва фарқ кардан байни он ду барои инсон душвор мегардад ва лағжиши инсон ба ҷое мерасад, ки саҳар муъмин аст ва дар вақти шом кофир мешавад, ё ҳангоми шом муъмин аст ва саҳар кофир мешавад. Динашро барои молу матои дунё, ки зудгузар аст, мефурӯшад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Чанг задан ба дин ва шитоб дар анҷоми корҳои нек, пеш аз он ки монеаҳое дар роҳи он қарор гирад, воҷиб аст.
2. Ишора ба пайдарпайии фитнаҳои гумроҳкунанда дар охири замон ва ҳар гоҳ ки як фитна аз байн равад, фитнаи дигаре дар пайи он меояд.
3. Агар дини инсон заъиф бошад ва ӯ дар баробари корҳои дунявӣ, монанди молу пул ва дигар чизҳо кӯтоҳӣ кунад, ҳамин сабаби инҳироф ва тарки дин ва ҳамроҳ шудан бо фитнаҳо хоҳад шуд.
4. Бинбар он чи дар ин ҳадис омадааст, амалҳои нек аз сабабҳои наҷот аз фитнаҳо ҳастанд.
5. Фитнаҳо ду навъанд: Фитнаҳои шакку шубҳаҳо, ки дармони онҳо илм аст. Ва фитнаҳои шаҳватҳову хостаҳои нафс, ки дармони онҳо имон ва сабр аст.
6. Дар ҳадис ишора ба ин аст, ки ҳар ки амалаш кам бошад, фитна низ тезтар гиребони ӯро хоҳад гирифт ва он ки амалҳои некаш бисёр аст, набояд ба аъмоли худ мағрур шавад, балки бояд бар он биафзояд.