عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قُلْت يَا رَسُولَ اللَّهِ! أَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الجَنَّةَ وَيُبَاعِدْنِي مِنْ النَّارِ، قَالَ:
«لَقَدْ سَأَلْتَ عَنْ عَظِيمٍ، وَإِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ يَسَّرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ: تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ، وَتَصُومُ رَمَضَانَ، وَتَحُجُّ البَيْتَ، ثُمَّ قَالَ: أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى أَبْوَابِ الخَيْرِ، الصَّوْمُ جُنَّةٌ، وَالصَّدَقَةُ تُطْفِئُ الْخَطِيئَةَ كَمَا يُطْفِئُ المَاءُ النَّارَ، وَصَلَاةُ الرَّجُلِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ، ثُمَّ تَلَا: {تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ} حَتَّى {بَلَغَ يَعْمَلُونَ}، ثُمَّ قَالَ: أَلَا أُخْبِرُك بِرَأْسِ الأَمْرِ وَعَمُودِهِ وَذِرْوَةِ سَنَامِهِ، فَقُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: رَأْسُ الأَمْرِ الإِسْلَامُ، وَعَمُودُهُ الصَّلَاةُ، وَذِرْوَةُ سَنَامِهِ الجِهَادُ، ثُمَّ قَالَ: أَلَا أُخْبِرُك بِمِلَاكِ ذَلِكَ كُلِّهِ، فقُلْت: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّه! فَأَخَذَ بِلِسَانِهِ وَقَالَ: كُفَّ عَلَيْك هَذَا، قُلْت: يَا نَبِيَّ اللَّهِ! وَإِنَّا لَمُؤَاخَذُونَ بِمَا نَتَكَلَّمُ بِهِ، فَقَالَ: ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَهَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى وُجُوهِهِمْ أَوْ قَالَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ إلَّا حَصَائِدُ أَلسِنَتِهِمْ»!
المزيد
მუ‘აზ იბნ ჯაბალისგან (ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მისით) გადმოცემულია, რომ მან თქვა: ვუთხარი: ო, ალლაჰის შუამავალო! მითხარი ისეთი საქმე, რომელიც შემიყვანს სამოთხეში და დამაშორებს ცეცხლს [ჯოჯოხეთს], მან თქვა:
«შენ ჰკითხე დიდებულ რამეზე, მაგრამ ეს ადვილია იმათთვის, ვისაც ალლაჰი გაუმარტივებს: თაყვანი ეცი ალლაჰს და არ დაუდგინო თანამოზიარედ მას არაფერი, აღასრულე ლოცვა, გაეცი ზაქათი, იმარხე რამადანის თვეში და შეასრულე ჰაჯობა მექქაში». შემდეგ მან თქვა: «ნუთუ არ მიგითითო სიკეთის კარებზე? მარხვა არის ფარი, სადაყა აქრობს ცოდვებს ისე, როგორც წყალი აქრობს ცეცხლს, და კაცის ლოცვა შუაღამეში. შემდეგ მან წაიკითხა: {ისინი ტოვებენ თავიანთ საწოლებს} ვიდრე მიაღწია {იმას, რასაც ისინი აკეთებენ} შემდეგ მან თქვა: «ნუთუ არ გამცნო საქმის თავზე, მის საყრდენსა და მის მწვერვალზე?» მე ვუთხარი: დიახ, ო, ალლაჰის შუამავალო! მან თქვა: «საქმის თავი არის ისლამი, მისი საყრდენი ლოცვაა, ხოლო მისი მწვერვალი — ჯიჰადია ალლაჰის გზაზე». შემდეგ მან თქვა: «ნუთუ არ გამცნო ის, რაც ამ ყველაფერს აკავებს?» მე ვთქვი: დიახ, ო, ალლაჰის შუამავალო! მაშინ მან დაიჭირა თავისი ენა და თქვა: «შეიკავე ეს». მე ვთქვი: ო, ალლაჰის შუამავალო! ნუთუ ჩვენ დავისჯებით იმაზე, რასაც ვამბობთ? მან თქვა: «დაგკარგოს შენმა დედამ! ნუთუ ის, რასაც მათი ენები იმკიან, არ აგდებს ადამიანებს სახით (ან: ცხვირებით) ცეცხლში?!»
