عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: قُلْت يَا رَسُولَ اللَّهِ! أَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الجَنَّةَ وَيُبَاعِدْنِي مِنْ النَّارِ، قَالَ:
«لَقَدْ سَأَلْتَ عَنْ عَظِيمٍ، وَإِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ يَسَّرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ: تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ، وَتَصُومُ رَمَضَانَ، وَتَحُجُّ البَيْتَ، ثُمَّ قَالَ: أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى أَبْوَابِ الخَيْرِ، الصَّوْمُ جُنَّةٌ، وَالصَّدَقَةُ تُطْفِئُ الْخَطِيئَةَ كَمَا يُطْفِئُ المَاءُ النَّارَ، وَصَلَاةُ الرَّجُلِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ، ثُمَّ تَلَا: {تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ} حَتَّى {بَلَغَ يَعْمَلُونَ}، ثُمَّ قَالَ: أَلَا أُخْبِرُك بِرَأْسِ الأَمْرِ وَعَمُودِهِ وَذِرْوَةِ سَنَامِهِ، فَقُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: رَأْسُ الأَمْرِ الإِسْلَامُ، وَعَمُودُهُ الصَّلَاةُ، وَذِرْوَةُ سَنَامِهِ الجِهَادُ، ثُمَّ قَالَ: أَلَا أُخْبِرُك بِمِلَاكِ ذَلِكَ كُلِّهِ، فقُلْت: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّه! فَأَخَذَ بِلِسَانِهِ وَقَالَ: كُفَّ عَلَيْك هَذَا، قُلْت: يَا نَبِيَّ اللَّهِ! وَإِنَّا لَمُؤَاخَذُونَ بِمَا نَتَكَلَّمُ بِهِ، فَقَالَ: ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَهَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى وُجُوهِهِمْ أَوْ قَالَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ إلَّا حَصَائِدُ أَلسِنَتِهِمْ»!
المزيد
मुआज बिन जबल अल्लाह प्रसन्न असो त्यांच्यावर कथन करतात की:मी प्रेषितांना सलामती असो त्यांच्यावर आवर्जुन विचारलं की हे,प्रेषिता! सलामती असो त्यांच्यावर मला असे सत्कर्म सांगा ज्यामुळे मला सरळ [जन्नत] स्वर्ग मिळेल तथा नरका पासुन मुक्ती लाभेल,
त्यावर प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:
<<तुम्ही एक उत्तम वस्तु बाबत प्रश्न केला, ती जन्नत [स्वर्ग] त्याच्या करता सुकर होईल, ज्याच्यावर साक्षात अल्लाह सुकर बनवेन:
हे कि फक्त एकमेव अल्लाह ची उपासना करा, त्याच्या समवेत ईतर कुणाचीही भक्ती करु नये, नमाज नियमित अदा करत राहा, जकात देत राहावे, रमजान चे उपवास धरावे, आणी हज्ज अदा करावे,
तद्नंतर प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर फरमाविले की:काय मी तुला नेकीचे दरवाजे न दाखवु,
उपवास ढाल आहे, सदका दानधर्म पापांना असे विजवतो, जसे पाणी आगीला विजवते, मनुष्याचे मध्य रात्री ला नमाज अदा करणे,
मग प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर हि आयात पठण केली:{त्यांची पाठ रात्रपहरी आपल्या बिछान्या पासुन अलिप्तच राहते} आयत {याअमलुन} पर्यंत पठण केली,
तद्नंतर प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर समजाविले की:काय मी तुम्हाला धर्माचं अत्युच्च शिखर व त्याचे मुळ स्तंभ व उंची दाखवु नये,
का नाही, हे प्रेषिता! जरुर दाखवावे,
प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर फरमाविले की:धर्माचं उच्च टोक ईस्लाम आहे, त्याचा मुळ स्तंभ नमाज आहे, त्याची अत्युच्च शिखर जिहाद आहे,
मग म्हणाले की:काय मी तुम्हाला या सर्वांचे मुळ न दाखवु, मी म्हणालो: का नाही हे प्रेषिता! सलामती असो त्यांच्यावर प्रेषितांनी सलामती असो त्यांच्यावर आपली जिभ हातामधे धरली व म्हणाले:हिला आपल्या काबुत ठेवा,
मी म्हणालो:हे प्रेषिता! आम्ही जे काही शब्द उच्चारतो काय त्यांची सुद्धा विचारपुस केली जाणार?
प्रेषित सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:तु तुझ्या आईला न सापडो,
लोकांना त्यांच्या चेहऱ्यानिशी किंवा फरमाविले की त्यांना त्यांच्या नथनी द्वारे त्यांच्या जिभेच्या कर्तुत्वामुळे आगीत झोकून दिल्या जाईल>>!
