عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَدَاةَ الْعَقَبَةِ وَهُوَ عَلَى نَاقَتِهِ: «الْقُطْ لِي حَصًى» فَلَقَطْتُ لَهُ سَبْعَ حَصَيَاتٍ، هُنَّ حَصَى الْخَذْفِ، فَجَعَلَ يَنْفُضُهُنَّ فِي كَفِّهِ وَيَقُولُ: «أَمْثَالَ هَؤُلَاءِ فَارْمُوا» ثُمَّ قَالَ: «أَيُّهَا النَّاسُ، إِيَّاكُمْ وَالْغُلُوَّ فِي الدِّينِ، فَإِنَّما أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ الْغُلُوُّ فِي الدِّينِ».
المزيد
عهبدولڵاھێ كوڕێ عهبباسی (خودێ ژ ههردووكان ڕازی بیت) دبێژیت:
پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ل سپێدههییا ڕۆژا عهقهبهیێ د دهمهكیدا كو ل سهر حێشترا خۆ بوو، گۆت: ((هندهك بهرکان بۆ من كۆم بكه))، من ژی حهفت بهرك (بهركێن بچویك) بۆ وی كۆم كرن كو ههر ئێك ژ وان هندی دنکهكێ یان بندهقهكێ بوو، ڤێجا وی ئهو بهرك دانانه د دهستێ خۆدا و لڤاندن و گۆت: ((ب هندهك بهركێن وهكی ڤانه ڕهمییێ (ڕهجما شهیتانی) بكهن))، پاشی گۆت: ((گهلی خهلكی؛ هشیاری زێدهگاڤییێ بن د ئایینیدا، چونكی ب ڕاستی تشتێ مللهتێن بهری ههوه ژ ناڤ برین؛ زێدهگاڤیكرن بوو د ئایینیدا)).