عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ:
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ: «قُلْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ»، قَالَ: لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ، يَقُولُونَ: إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ. فَأَنْزَلَ اللهُ: {إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ } [القصص: 56].
المزيد
ژ ئهبو هورهیرهی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت:
پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆته مامێ خۆ (ئهبو طالبی): ((بێژه: ژ خودێ پێڤهتر چ خودایێن ژ ههژی پهرستنێ نینن (لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ)، ل ڕۆژا قیامهتێ ئهز دێ بۆ ته شاهدهییێ پێ دهم))، گۆت: ئهگهر ژ بهر هندێ نهبا قوڕهیشی دێ لۆمهی من كهن و دێ بێژن: ترسا ژ مرنێ ئهو بۆ ڤی كاری پالدا! ئهز دا چاڤێن ته پێ ڕۆهن و گهش كهم، ئینا خودێ ئهڤ ئایهته ئینا خوار: {إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ } [القصص: 56]، ئانكو: ((هندى تويى تو تهوفيقا وى بۆ هيدايهتێ نادهى يێ ته هيدايهتا وى بڤێت، بهلكى ئهو چهنده ب دهستێ خودێیه ههچییێ وى بڤێت ئهو بهرێ وى بدهته ئيمانێ ئهو وى ب هيدايهت دئينیت و تهوفيقا وى ددهت، ئهو ب وى زاناتره يێ هێژاى هـيـدايـهتـێ بیـت لهو وى ب هيدايهت دئينیت)).