पैगंबर (स) हे शब्द प्रत्येक प्रार्थनेनंतर म्हणायचे.  अल्लाहचे प्रेषित (शांति आणि आशीर्वाद) दोन प्रणाम दरम्यान ही दुआ म्हणायचे: " (हे अल्लाह! मला माफ कर, माझ्यावर दया कर, मला शांती दे, मला मार्गदर्शन कर आणि मला अन्न दे.) (हे अल्लाह, तूच शांती देणारा आहेस आणि तुझ्याकडूनच शांती येते. तू धन्य आहेस, हे गौरव आणि सन्मानाचे स्वामी!) हे अल्लाह, मी कबरेच्या यातनापासून, अग्नीच्या यातनापासून आणि त्याच्या परीक्षांपासून तुझ्याकडे आश्रय घेतो हे अल्लाह, मला माझ्या पापांपासून दूर कर जसं तू पूर्व आणि पश्चिम दरम्यान दूर आहेस की प्रत्येक प्रार्थनेनंतर तुम्ही ही दुआ वाचण्यात कधीही चुकू नका:(हे अल्लाह! मला तुझे स्मरण करण्यास मदत करा, धन्यवाद आणि तुझी अधिक चांगली पूजा करा) हे अल्लाह! मी तुझ्या आनंदाने तुझ्या नाराजीपासून आणि तुझ्या कृपेने तुझ्या शिक्षेपासून आश्रय घेतो, आणि मी तुझ्या क्रोधापासून तुझ्या आत्म्याद्वारे तुझ्याकडे आश्रय घेतो, मी तुझी स्तुती मोजू शकत नाही, म्हणून तू तुझ्या स्तुतीचे वर्णन केले आहेस पैगंबर, अल्लाह त्याला आशीर्वाद देईल आणि त्याला शांती देईल, आमच्याकडे बाहेर आले आणि आम्ही म्हणालो: हे अल्लाहचे दूत, आम्ही तुम्हाला अभिवादन कसे करावे हे शिकलो आहोत, मग आम्ही तुमच्यासाठी प्रार्थना कशी करू? प्रार्थनेनंतर काही विनंत्या आहेत की जो प्रत्येक फर्द प्रार्थनेनंतर त्यांचा पाठ करतो किंवा जो करतो तो गमावत नाही (बक्षीस किंवा उच्च दर्जा), (आणि ते आहेत) तेहतीस वेळा सुभान अल्लाह आणि तेहतीस वेळा अल्हम्दुलिल्लाह आणि चौतीस वेळा अल्लाहू अकबर म्हणणे जो कोणी प्रत्येक प्रार्थनेनंतर तेहतीस वेळा सुभान अल्लाह, तेहतीस वेळा अल्हम्दुलिल्लाह आणि तेहतीस वेळा अल्लाहू अकबर म्हणतो, तर हे निनान्वे वेळा केले जाईल आणि शंभरची संख्या पूर्ण होईल: (अल्लाहशिवाय कोणीही देव नाही, तो एकटा आहे, त्याचा कोणीही भागीदार नाही, त्याचे राज्य आहे, त्याची स्तुती आहे आणि तो प्रत्येक गोष्टीवर सक्षम आहे) म्हणाले,त्याच्या पापांची क्षमा केली जाईल, जरी ते समुद्राच्या फेसासारखे असले तरीही जो व्यक्ती प्रत्येक अनिवार्य प्रार्थनेनंतर आयत अल-कुर्सी वाचतो, त्याला मृत्यूशिवाय दुसरे काहीही परादीसमध्ये प्रवेश करण्यापासून रोखू शकत नाही जेव्हा अल्लाहचे पैगंबर (शांति आणि आशीर्वाद) नमन करण्यापासून आपली पाठ वर करीत, तेव्हा ते ही दुआ म्हणायचे: (अल्लाहने त्याचे ऐकले, ज्याने त्याची स्तुती केली अल्लाहचे प्रेषित (शांति आणि आशीर्वाद) प्रत्येक अनिवार्य प्रार्थनेनंतर ही दुआ म्हणायचे अल्लाहची मदत आणि विजय येईल" (सूरत नस्र: १) हे अवतरित झाल्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी कोणतीही नमाज अदा केली नाही, फक्त एवढेच की ते त्यात म्हणायचे: "सुब्हानका रब्बाना व बिहमदिक, अल्लाहुम्मा इग्फिर ली (आमच्या प्रभू, तुझी महिमा आणि प्रशंसा असो. हे अल्लाह, मला क्षमा कर)