عن ثَوْبَانَ رضي الله عنه قال:
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ اسْتَغْفَرَ ثَلَاثًا، وَقَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ، وَمِنْكَ السَّلَامُ، تَبَارَكْتَ ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»، قَالَ الْوَلِيدُ: فَقُلْتُ لِلْأَوْزَاعِيِّ: كَيْفَ الْاسْتِغْفَارُ؟ قَالَ: تَقُولُ: أَسْتَغْفِرُ اللهَ، أَسْتَغْفِرُ اللهَ.
المزيد
سهوبان (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ئهگهر پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) ژ نڤێژا خۆ ب دویماهیك هاتبا؛ دا سێ جاران ئیستیغفاران كێشیت (ئانكو دا سێ جاران بێژیت: أستغفر الله)، پاشی دا بێژیت: ((خودایێ من؛ تو سهلامی (ئێك ژ ناڤێن تهیه)، سهلام و سلامهتی ژی ژ دهڤ تهیه، تو یێ دویر و پاقژبی ژ ههمی كێماسییان ئهی خودانێ مهزناهی و مهردینییێ))، وهلیدی گۆت: من گۆته ئهوزاعی: ئیستیغفاركرن چاوایه؟ گۆت: دێ بێژی: أستغفر الله، أستغفر الله.