عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى رضي الله عنه قَالَ:
كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ ظَهْرَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ: «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ، مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ».
المزيد
ئبن ئهبو ئهوفا (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
((پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) دهمێ پشتا خۆ ژ ڕكوعێ ڕاست دكر دگۆت: (سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ) ئانكو: خودێ گوھ ل وی بوو یێ حهمد و سوپاسییا وی كری، یا خودێ؛ خودایێ مه، حهمد و سوپاسی ههمی بۆ تهنه، پڕی ئهسمانان و پڕی ئهردی و پڕی ههر تشتهكێ دی یێ پاشی ته بڤێت)).