فەرموودە: ئه‌ز ب وی كه‌مه‌ یێ نه‌فسا من د ده‌ستیدا، ئه‌ز ژ هه‌مییان نێزیكترم ب نڤێژا پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن)، ئه‌ڤه‌ نڤێژا وی بوو هه‌تا ژ دونیایێ وه‌غه‌ر كری))

عن أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه:
أنه كَانَ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ صَلَاةٍ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ وَغَيْرِهَا، فِي رَمَضَانَ وَغَيْرِهِ، فَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ، ثُمَّ يَقُولُ: سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، ثُمَّ يَقُولُ: رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ، ثُمَّ يَقُولُ: اللهُ أَكْبَرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ، ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْجُلُوسِ فِي الِاثْنَتَيْنِ، وَيَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ، حَتَّى يَفْرُغَ مِنَ الصَّلَاةِ، ثُمَّ يَقُولُ حِينَ يَنْصَرِفُ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، إِنِّي لَأَقْرَبُكُمْ شَبَهًا بِصَلَاةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِنْ كَانَتْ هَذِهِ لَصَلَاتَهُ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 803]

ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
((ئه‌وی د هه‌می نڤێژێن فه‌ڕز و یێن دی دا، د ڕه‌مه‌زانێدا و د ده‌مێن دیدا (الله أكبر) دگۆت، ده‌مێ بۆ نڤێژێ ڕادبوو (الله أكبر) دگۆت، پاشی ده‌مێ دچوو ڕكوعێ (الله أكبر) دگۆت، پاشی دگۆت: سمع الله لمن حمده، پاشی دگۆت: ربنا ولك الحمد، به‌ری كو بچیته‌ سوجدێ، پاشی دگۆت: الله أكبر ده‌مێ دچوو سوجدێ، پاشی دگۆت: الله أكبر ده‌مێ سه‌رێ خۆ ژ سوجدێ ڕادكر، پاشی دگۆت: الله أكبر ده‌مێ سوجده‌ دبر، پاشی دگۆت: الله أكبر ده‌مێ سه‌رێ خۆ ژ سوجدێ ڕادكر، پاشی (الله أكبر) دگۆت ده‌مێ پشتی ته‌حیاتا ئێكێ ڕادبووڤه‌ بۆ ڕ‌كاعه‌تا سێیێ، و ئه‌ڤه‌ د هه‌می ڕكاعه‌تاندا دكر هه‌تا نڤێژ ب دویماهیك دهات، پاشی ده‌مێ نڤێژ ب دویماهیك دئینا دگۆت: ئه‌ز ب وی كه‌مه‌ یێ نه‌فسا من د ده‌ستیدا، ئه‌ز ژ هه‌مییان نێزیكترم ب نڤێژا پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن)، ئه‌ڤه‌ نڤێژا وی بوو هه‌تا ژ دونیایێ وه‌غه‌ر كری)).
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري - 803]

شیکردنەوە

ئه‌بو هوره‌یره‌ (خودێ ژێ ڕازی بیت) پشكه‌كێ ژ شێوازێ نڤێژا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) ڤه‌دگوهێزیت، و دبێژیت: ده‌مێ پێغه‌مبه‌ر بۆ كرنا نڤێژێ ڕادبوو؛ (تكبيرة الإحرام) دگۆت، پاشی (الله أكبر) دگۆت ده‌مێ دچوو ڕكوعێ و ده‌مێ دچوو سوجدێ و ده‌مێ سه‌رێ خۆ ژ سوجدێ ڕادكر و ده‌مێ دچوو سوجده‌یا دووێ و ده‌مێ سه‌رێ خۆ ژێ ڕادكر و ده‌مێ پشتی ته‌حیاتا ئێكێ ژ نڤێژێن سێ ڕ‌كاعه‌تی یان چار ڕ‌كاعه‌تی ڕادبوو بۆ ڕكاعه‌تا سێیێ، ئه‌ڤ كاره‌ د هه‌می نڤێژێدا دكر هه‌تا ته‌مام دبوو، ده‌مێ پشتا خۆ ژ ڕكوعێ ڕاست دكر دگۆت: سمع الله لمن حمده، پاشی ده‌مێ ڕادبوو دگۆت: ربنا ولك الحمد.
پاشی ئه‌بو هوره‌یره‌ ده‌مێ ژ نڤێژێ دزڤڕی دگۆت: ئه‌ز ب وی كه‌مه‌ یێ نه‌فسا من د ده‌ستیدا، ئه‌ز ژ هه‌مییان نێزیكترم ب نڤێژا پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن)، ئه‌ڤه‌ نڤێژا وی بوو هه‌تا ژ دونیایێ وه‌غه‌ر كری.

لە سوودەکانی فەرموودەکە

1. ته‌كبیر لێدان (گۆتنا: الله أكبر) د هه‌می ڕوینشتن و ڕابوونه‌كێدا د نڤێژێدا هه‌یه‌، ب تنێ ڕابوونا ژ ڕكوعێ نەبیت كو مرۆڤ دبێژیت: سمع الله لمن حمده.
2. حه‌زا صه‌حابییان بۆ دویڤچوونا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و پاراستنا سوننه‌تا وی.