عن أبي هريرة -رضي الله عنه- قال: كان رسول الله -صلى الله عليه وسلم- إذا كَبَّرَ في الصلاة سكت هُنَيْهَةً قبل أن يقرأ، فقلت: يا رسول الله، بأبي أنت وأمي، أَرَأَيْتَ سُكُوتَكَ بين التكبير والقراءة: ما تقول؟ قال: أقول: اللَّهُمَّ باعد بيني وبين خطاياي كما باعدت بين المشرق والمغرب. اللهم نَقِّنِي من خطاياي كما يُنَقَّى الثوب الأبيض من الدَّنَسِ. اللهم اغْسِلْني من خطاياي بالماء والثَّلْجِ وَالْبَرَدِ.
[صحيح] - [متفق عليه.]
المزيــد ...

Ebu Hurejre prenosi: "Allahov Poslanik, sallallahu 'alejhi ve sellem, šutio bi malo između izgovorenog tekbira i učenja Fatihe. Kasnije sam rekao, kaže (Ebu-Hurejre): 'Allahov Poslaniče, žrtvovao bih za tebe svoga oca i majku - šta govoriš pri šutnji između izgovorenog tekbira i učenja (Fatihe)?' 'Govorim: 'Allahu, udalji greške od mene daleko kao što si udaljio istok od zapada! Allahu moj, očisti me od pogreški kao što se bijela haljina čisti od prljavštine! Allahu moj, saperi moje pogreške vodom, snijegom i gradom!'"

Objašnjenje

Kada bi Vjerovjesnik, sallallahu 'alejhi ve sellem, donio početni tekbir za namaz, stišao bi svoj glas jedan kraći period, prije nego bi počeo sa učenjem sure Fatihe. Ashabi su znali da on u to vrijeme nešto (tiho) uči, zbog toga što je cijeli namaz zikr (spominjanje Allaha) i da se u njemu ne šuti (osim zbog slušanja učenja), ili zbog pokreta usta Poslanika, sallallahu 'alejhi ve sellem, na osnovu kojeg su primjetili da on uči. Imajući u vidu da se Ebu Hurejre, radijallahu 'anhu, posebno trudio u sticanju znanja i spoznaji Sunneta, kazao je: "Allahov Poslanike, za tebe bih žrtvovao i oca i majku, ali zanima me šta tiho učiš između početnog tekbira i učenje Fatihe?" Vjerovjesnik, sallallahu 'alejhi ve sellem, odgovori: "Učim: 'Allahumme ba'id bejni ve bejne hatajaje kema ba'adte bejnel-mešriki vel-magrib. Allahumme nekkini min hatajaje kema junekkas-sevbul-ebjedu mined-denesi. Allahummeg-silni min hatajaje bil-mai ves-seldži vel-bered/Allahu, udalji greške od mene daleko kao što si udaljio istok od zapada! Allahu moj, očisti me od pogreški kao što se bijela haljina čisti od prljavštine! Allahu moj, saperi moje pogreške vodom, snijegom i gradom!'" Ova dova savršeno odgovara da se uči na ovom mjestu, kada se doziva Allah, jer se klanjač okreće ka Allahu Uzvišenom i od Njega traži oprost grijeha i udaljenost od njih na način da ih nikad ne čini, udaljenost kao što je između istoka i zapada koji se nikada neće spojiti, zatim traži da mu ukloni grijehe i da ga od njih očisti kao što se prljavština čisti sa bijele odjeće i da mu grijehe opere, te da mu otkloni žestinu i vrelinu tih grijeha ovim hladnim materijama poput vode, snijega i leda. Ova poređenja savršeno odgovaraju i uklapaju se u kontekst. Ovom dovom čovjek otklanja posljedice grijeha, te staje pred Uzvišenog Allaha u najboljem stanju. Najpreče je da čovjek uči sve dove koje su prenesene da se uče ovom prilikom, ali je ova verzija koju prenosi Ebu Hurejre, najispravnija, a Allah najbolje zna.

Prijevod: Engleski Francuski Španski Turski Urdu Indonežanski Ruski Bengalski Kineski Perzijski
Prikaz prijevoda