عن عبد الله بن الزبير -رضي الله تعالى عنهما- أنّه كانَ يقول: في دبر كل صلاة حين يُسلِّم «لا إله إلا الله وحده لا شريكَ له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيءٍ قديرٌ، لا حولَ ولا قوةَ إلا بالله، لا إله إلا الله، ولا نعبد إلا إيَّاه، له النِّعمة وله الفضل، وله الثَّناء الحَسَن، لا إله إلا الله مخلصين له الدِّين ولو كَرِه الكافرون» وقال: «كان رسول الله -صلى الله عليه وسلم- يُهَلِّل بهن دُبُر كلِّ صلاة».
[صحيح.] - [رواه مسلم.]
المزيــد ...

Abdullah b. ez-Zubejr, radijallahu anhuma, prenosi da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, na sjedenju na svakom namazu nakon predavanja selama učio: "La ilahe illallahu vahdehu la šerike lehu, lehul-mulku ve lehul-hamdu ve huve ala kulli šejin kadir, la havle ve la kuvvete illa billahi; la ilahe illallahu, ve la na'budu illa ijjahu, lehun-ni'metu ve lehul-fadlu ve lehus-senaul-hasenu. La ilahe illallahu muhlisine lehud-dine ve lev kerihel-kafirun." (To znači: nema boga osim Allaha, Jedinoga, Koji druga nema. Njemu pripada sva vlast i sva zahvalnost. On nad svačim ima moć. Nema promjene niti moći osim od Allaha. Nema boga osim Allaha i nikoga mimo Njega ne obožavamo. Njemu pripada blagodat, poštovanje i lijepa hvala. Nema boga osim Allaha. Njemu iskreno vjeru ispovijedamo, makar se bezbožnicima i ne dopadalo.) Ovaj je ashab govorio: "Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, učio je ovaj zikr na kraju svakog namaza."

Objašnjenje

Abdullah b. ez-Zubejr je na svakom farz namazu, nakon što preda selam, učio ovaj zikr koji u sebi sadrži mnoštvo plemenitih značenja i potvrdu istinskog obožavanja jedino Allaha Uzvišenog, kao i negiranje postojanja nekoga ko Mu je ravan. Zatim potvrdu da istinsku vlast, i javnu i tajnu, ima samo Allah Uzvišeni, i da samo On zaslužuje da mu se zahvalno bude u svim situacijama. Sadrži i potvrdu da istinska i sva snaga pripada samo Allahu Uzvišenom, i priznanje od roba da je on nemoćan bez Gospodara, da je grešan, i priznanje da nema nikave snage ni moći da od sebe otkloni ili da se zaštiti od bilo kakvog zla, bez Allahove dozvole i pomoći. Zatim, ovaj zikr implicira priznanje blagodati njenom darivatelju - Allahu Uzvišenom i pripisuje Mu potpunu savršenost i lijep spomen u Njegovom Biću, svojstvima i djelima, i neizmjerne blagodati u svim situacijama i vremenima. Na kraju je ovaj zikr završen riječima tevhida: "La ilahe illallah", ponovo napominjući iskrenost u ibadetu samo Allahu Uzvišenom, pa makar to mrzili svi nevjernici. Nakon toga je Abdullah b. ez-Zubjer, radijallahu anhuma, spomenuo da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ovu dovu na ovaj način učio na svakom namazu, nakon predavanja selama, i to bi radio povišenim tonom kako bi ovoj dovi poučio prisutne.

Prijevod: Engleski Francuski Španski Turski Urdu Indonežanski Bengalski Kineski
Prikaz prijevoda