عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ:
فَقَدْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنَ الْفِرَاشِ فَالْتَمَسْتُهُ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى بَطْنِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ، وَهُوَ يَقُولُ: «اللهُمَّ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ».
المزيد
Prenosi se da je Aiša, radijallahu anha, kazala:
"Jedne večeri primijetila sam da nema Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, u krevetu. Počela sam da ga tražim, pa sam ga pronašla na mjestu gdje obično klanja. Napipala sam njegova stopala, koja bijahu ispravljena. Govorio je: ‘Allahumme e'uzu bi ridake min sehatike, ve bi mu'afatike min 'ukubetike, ve e'uzu bike minke, la uhsi senaen 'alejke, ente kema esnejte 'ala nefsike!’ (‘Zaštiti me Tvojim zadovoljstvom od Tvoje srdžbe, Tvojim oprostom od Tvoje kazne, Tobom od Tebe. Ja ne umijem izraziti svoju hvalu prema Tebi, Ti si onakav kako si Sebe pohvalio!’)."
