عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ:
فَقَدْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنَ الْفِرَاشِ فَالْتَمَسْتُهُ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى بَطْنِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ، وَهُوَ يَقُولُ: «اللهُمَّ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ».
المزيد
Aisha (Allah legyen elégedett vele), azt mondta:
Hiányoltam Allah Küldöttét (Allah áldja meg és adjon neki örök üdvösséget) egy éjjelen az ágyból, kerestem őt és a kezem a talpára tévedt, amelyek egyenes helyzetben voltak, miközben ő a mecsetben volt és ezt mondta: "Ó, Allah! Én a Te elégedettségedben keresek menedéket a haragvásod elől, és a megbocsátásodban a büntetésed elől. Hozzád menekülök Előled. Nem tudom megszámlálni a Neked szóló dicséretet, Te olyan vagy, ahogy Te dicsérted Magad."
