عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ:
فَقَدْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنَ الْفِرَاشِ فَالْتَمَسْتُهُ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى بَطْنِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ، وَهُوَ يَقُولُ: «اللهُمَّ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ».
المزيد
Aisha (moge Allah tevreden over haar zijn) heeft gezegd:
"Op een nacht miste ik de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) in bed en ging ik naar hem op zoek. Mijn hand raakte de zolen van zijn voeten, terwijl hij in de moskee was met zijn voeten rechtop. Hij zei: "O Allah, ik zoek toevlucht in Uw tevredenheid tegen Uw ontevredenheid, in Uw vergeving tegen Uw straf en ik zoek toevlucht in U tegen Uzelf. Ik kan U niet genoeg prijzen, U bent zoals U Uzelf geprezen hebt."
