عن ابن عباس رضي الله عنهما أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقول بين السَّجدتَين: «اللَّهمَّ اغْفِرْ لي، وارْحَمْنِي، وعافِني، واهْدِني، وارزقْنِي».
[صحيح] - [رواه أبو داود]
المزيــد ...

ابن عباس - رضى الله عنه - روايت كرده كه پيامبر - صلى الله عليه و سلم - در بين دو سجده مى فرمودند: "الهى من را ببخش، و به من رحم كن، و به من عافيت ببخش، و من را هدايت كن، و به من رزق و روزى ببخش".
صحیح است - به روایت ابن ماجه

شرح

ابن عباس - رضى الله عنه - خبر داده اند كه پيامبر - صلى الله عليه و سلم - در بين دو سجده مى فرمودند: "الهى! من را ببخش..."، يعنى: ايشان در بين دو سجده با اين عبارت ها دعا مى كردند، و فرقى در بين نماز واجب و سنت نيست، زيرا كليه ى نماز عبارتست از ذكر و قرائت قرآن، و معناى عبارت: "الهى! من را بخشش"، يعنى: من را با وجود گناه و عصيان بپوشان و مؤاخذه نكن. "و به من رحم كن"، يعنى: الهى! در نزد خويش برايم رحمتى بفرست كه شامل پوشش گناهان و مؤاخذه نكردن، همراه با لطف كردن بر من و بخشيدن نعمت ها در دنيا و آخرت باشد. "و به من عافيت ببخش"، يعنى: به من سلامتى و عافيت در دينم از زشتى ها و شبهه ها، و در بدنم از بيمارى ها و دردها، و در عقلم از نادانى ها و ديوانگى ها ببخش، و بزرگترين بيمارى ها، بيمارى قلب از شبهه هاى گمراه كننده يا شهوت هاى نابود كننده است. "و من را هدايت كن"، هدايت دو نوع است: 1- هدايت رهنمودى و ارشاد به سوى راه حق و صحيح، و اين براى مسلمان و كافر حاصل مى شود، به دليل: "وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ" (فصلت: 17)، يعنى: آنان را به سوى حق رهنمود كرديم. 2- هدايت توفيق و قبول، و اين نوع تنها براى اهل ايمان حاصل مى شود، و در اين حديث مقصود اين نوع است، و معناى آن: من را به سوى حق رهنمود كن، و بر آن ثابت قدم گردان. "و به من رزق و رزوى ببخش"، يعنى: به من رزق عنايت كن، و من را در اين دنيا از نيازمندى به مردم بى نياز كن، و در آخرت به من رزق فراوانى عنايت كن، همانند آنچه كه براى بندگانت از نعمت ها بخشيده ايد.

ترجمه: انگلیسی فرانسوی اسپانیایی ترکی اردو اندونزیایی بوسنیایی روسی بنگالی چینی تجالوج الهندية السنهالية الكردية الهوسا البرتغالية المليالم التلغو السواحيلية التاميلية البورمية التايلندية اليابانية
مشاهده ترجمه ها

فواید

  1. مشروعيت آرام گرفتن در نشستن بين دو سجده، همانطوريكه در احاديث ديگرى ثابت شده است.
  2. واجب بودن دعا كردن در بين دو سجده، به عبارت: رب اعفر لي يا اللهم اغفر لي. يعنى: پروردگارا من را عفو كن، يا الهى! من را عفو كن.
  3. بهتر است كه همين دعا در بين دو سجده گفته شود، اما اگر به آن افزوده شود يا به طور كامل گفته نشود، باعث باطل شدن نماز نمى شود.
بیشتر