عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«مَنْ سَبَّحَ اللهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَحَمِدَ اللهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَكَبَّرَ اللهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، فَتْلِكَ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ، وَقَالَ: تَمَامَ الْمِائَةِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 597]
المزيــد ...
ئهبو هورهیره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغهمبهرێ خودێ (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) گۆت:
«ههر كهسێ پشتی هەر نڤێژەکێ سیھ و سێ جاران بێژیت (سبحان الله) و سیھ و سێ جاران بێژیت (الحمد لله) و سیھ و سێ جاران بێژیت (الله أكبر)، ئهڤه دێ بنه نۆت و نههـ، و بۆ تهمامكرنا سهدێ بێژیت: (لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)؛ هنگی گونههێن وی دێ هێنه ژێبرن ئهگهر هندی كهفا سهر دهریایێ ژی بن».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 597]
پێغهمبهری (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) دیار كر كو ههر كهسێ پشتی ب دویماهیك هاتنا نڤێژێن فهڕز بێژیت:
سیهـ و سێ جاران: (سبحان الله) كو ڕامانا وێ پاقژدانانا خودێیه ژ ههمی كێماسییان.
و سیهـ و سێ جاران: (الحمد لله) كو ڕامانا وێ پهسنكرنا خودێیه ب سالۆخهتێن تهمام د گهل حهزژێكرن و مهزنڕاگرتنا وی.
و سیهـ و سێ جاران: (الله أكبر) كو ڕامانا وێ ئهڤهیه خودایێ مهزن ژ ههمی تشتان مهزنتر و بلندتره.
و بۆ تهمامكرنا ژمارا سهدێ ژی بێژیت: (لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)، و ڕامانا وێ ئهڤهیه: ژ ئهللاهی پێڤهتر چ خودایێن ژ ههژی پهرستنێ نینن، ئهو ئێكێ ب تنێیه و وی چ شریك و ههڤال نینن و ئهو ب تنێ خودانێ دهستههلات و شاهاتییا تهمامه و یێ ههژی پهسن و مهدحكرنێیه د گهل حهزژێكرن و مهزنڕاگرتنێ و ئهو یێ خودان شیانه و چ تشت وی بێزار ناكهن.
ڤێجا ههر كهسێ ڤی زكری بێژیت؛ گونههێن وی دێ هێنه ژێبرن، ئهگهر خۆ گهلهك ژی بن وهكی وێ كهفا سپی یا ل سهر دهریایێ پهیدا دبیت دهمێ پێل دكهڤنێ.