عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ:
مَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلاَةً بَعْدَ أَنْ نَزَلَتْ عَلَيْهِ: {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالفَتْحُ} [النصر: 1] إِلَّا يَقُولُ فِيهَا: «سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي». وعَنْها قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ: «سُبْحَانَكَ اللهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللهُمَّ اغْفِرْ لِي» يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ.

[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 4967]
المزيــد ...

จากท่านหญิงอาอิชะฮ์ มารดาแห่งศรัทธาชน เราะฎิยัลลอฮุอันฮา เล่าว่า:
"ไม่มีครั้งใดที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ละหมาดหลังจากที่โองการ {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالفَتْحُ} {เมื่อความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์และชัยชนะมาถึง} [อัน-นะศ็อรฺ: 1] ถูกประทานลงมา เว้นแต่ท่านจะกล่าวในละหมาดนั้นว่า:«سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي» “มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ ข้าแต่พระเจ้าของเรา และด้วยการสรรเสริญแด่พระองค์  โอ้อัลลอฮ์ ได้โปรดอภัยให้ข้าพระองค์ด้วยเถิด'"

[เศาะฮีห์] - [บันทึกโดย อัล-บุคอรีย์ และมุสลิม] - [เศาะฮีห์ อัลบุคอรีย์ - 4967]

คำอธิบาย​

ท่านหญิงอาอิชะฮ์ มารดาของผู้ศรัทธา เราฎิยัลลอฮุอันฮา ได้เล่าวให้ทราบว่า เมื่ออายะฮ์ {إذا جاء نصر الله والفتح} (เมื่อชัยชนะและการพิชิตของพระเจ้ามาถึง) ได้ถูกประทานลงมาแก่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ท่านก็ได้ทำการตีความและรีบปฏิบัติตามคำสั่งในพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า: {فسبح بحمد ربك واستغفره} (จงสรรเสริญด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของเจ้า และขออภัยโทษต่อพระองค์เถิด) ดังนั้น ท่านจึงมักกล่าวในขณะรุกูอ์และสุญูดระหว่างการละหมาดว่า: «سبحانك» (มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์) เป็นการประกาศถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์จากสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับพระองค์ «اللهم ربنا وبحمدك» (โอ้อัลลอฮ์ พระเจ้าของเรา และด้วยการสรรเสริญของพระองค์) แสดงถึงการยกย่องและสรรเสริญพระองค์ที่สมบูรณ์ทั้งในเรื่องคุณลักษณะและการกระทำของพระองค์ «اللهم اغفر لي» “โอ้อัลลอฮ์ ขอพระองค์ทรงโปรดอภัยโทษให้แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด” คือทรงขจัดบาปของข้าพระองค์และมองข้ามมันไป

บทเรียนที่ได้รับจากฮะดีษ

  1. ส่งเสริมให้กล่าวดุอาอ์นี้ให้มากในท่ารุกั๊วะและสุญูด"
  2. การขออภัยโทษ (อิสติฆฟาร) ในช่วงสุดท้ายของชีวิต เป็นการบ่งชี้ให้ตระหนักว่าควรปิดท้ายการทำอิบาดะฮฺต่าง ๆ ด้วยการขออภัยโทษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการละหมาด เพื่อชดเชยความบกพร่องที่อาจเกิดขึ้นในอิบาดะฮฺนั้น
  3. สิ่งที่ดีที่สุดที่จะใช้เป็นสื่อกลาง (วะซีละฮฺ) ในการวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺให้ดุอาอ์ของเราถูกตอบรับ คือการกล่าวถึงการสรรเสริญต่อพระองค์ การกล่าวตัสบีหฺ (การยกย่องว่าพระองค์บริสุทธิ์) และการกล่าวว่าพระองค์ทรงบริสุทธิ์จากข้อบกพร่องและความบกพร่องใด ๆ ทั้งปวง
  4. ความประเสริฐของการขออภัยโทษ และการขออภัยในทุกสภาพการณ์
  5. ความสมบูรณ์ของการเป็นบ่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และการปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮฺ
การแปล: อังกฤษ อูรดู เนื้อหาภาษาสเปน อินโดนีเซีย ภาษาอุยกูร์ เบ็งกอล ฝรั่งเศส ตุรกี รัสเซีย บอสเนีย ภาษาสิงหล ภาษาฮินดี จีน เปอร์เซีย​ ภาษาเวียดนาม ตากาล็อก ภาษาเคิร์ด ภาษาเฮาซา ภาษาโปรตุเกส ภาษามลยาฬัม ภาษาเตลูกู ภาษาสวาฮีลี ปุชตู อะซามีส อัลบาเนียน ภาษาสวีเดน ภาษาอามารา แปลภาษาดัตช์ ภาษาคุชราต ภาษาเนปาล ภาษาดารี ภาษาโรมาเนีย ภาษาฮังการี الموري ภาษามาลากาซี ภาษากันนาดา الولوف ภาษายูเครน الجورجية المقدونية الخميرية البنجابية الماراثية
ดูการแปล
ดูเพิ่มเติม