حديث: بعد از نزول (إذا جاء نصرُ الله والفتح) [النصر: 1]، رسول الله صلی الله علیه وسلم هیچ نمازی اقامه نکرد مگر اینکه در آن این دعا را خواند: «سُبْحانَكَ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي

عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المُؤْمِنينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ:
مَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلاَةً بَعْدَ أَنْ نَزَلَتْ عَلَيْهِ: {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالفَتْحُ} [النصر: 1] إِلَّا يَقُولُ فِيهَا: «سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي». وعَنْها قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ: «سُبْحَانَكَ اللهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللهُمَّ اغْفِرْ لِي» يَتَأَوَّلُ الْقُرْآنَ.
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 4967]

از عایشه ام المومنین رضی الله عنها روایت است که می گوید:
بعد از نزول (إذا جاء نصرُ الله والفتح) [النصر: 1]، رسول الله صلی الله علیه وسلم هیچ نمازی اقامه نکرد مگر اینکه در آن این دعا را خواند: «سُبْحانَكَ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي». و در روایت دیگری آمده است: رسول الله صلی الله علیه وسلم در رکوع و سجده این دعا را زیاد می خواندند: «سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي» قرآن را جامۀ عمل می پوشاند.
[صحیح] - [متفق علیه] - [صحیح بخاری - 4967]

توضیح

در این حدیث عایشه رضی الله عنها یاد آور می شود که وقتی الله متعال سوره ی النصر را بر رسول الله صلی الله علیه وسلم نازل نمود و پیروزی مذکور در این سوره و فتح مکه را دید، به امر الهی در این سوره جامه ی عمل پوشاند، آنجا که می فرماید: «فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ»؛ بنابر این هنگام نماز در رکوع و سجده این ذکر و دعا را زیاد می خواند: «سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ ربَّنَا وَبحمْدِك، اللَّهمَّ اغْفِرْ لي». این کلمات الله متعال را از هر عیب و نقصی پاک می دانند و با حمد و ستایش او همراه هستند و با طلب مغفرت و آمرزش از الله متعال پایان می یابند.

از فوائد حدیث

1. مستحب بودن زیاد خواندن این دعاء در رکوع و سجده.
2. طلب آمرزش در آخر عمر تنبیهی است که عبادات نیز - به ویژه نماز - باید با استغفار خاتمه یابد، تا کاستی هایی که در آن اتفاق افتاده جبران شود.
3. بهترین راه برای قبولی دعاء توسل به الله متعال از طرق ستایش، تسبیح، و تنزیه او تعالی از هر عیب ها و نقص هاست.
4. فضیلت استغفار، و طلب آن در هر حال.
5. کمال عبودیت پیامبر صلی الله علیه وسلم و فرمانبرداری او از امر الله متعال.