Ҳадис: пас аз ҳар намоз хондани ин дуъоро ҳаргиз тарк накунӣ. Дуо ин аст: Аллоҳумма аъиннӣ ъало зикрика ва шукрика ва ҳусни ъибодатика. Тарҷума: Ё Аллоҳ! Маро дар зикр карданат, шукр карданат ва нек ибодат карданат, ёрӣ бидеҳ!

عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رضي الله عنه:
أَنَّ رَسُولَ صَلَّى عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِهِ، وَقَالَ: «يَا مُعَاذُ، وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ»، فَقَالَ: «أُوصِيكَ يَا مُعَاذُ لَا تَدَعَنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ تَقُولُ: اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ».
[صحيح] - [رواه أبو داود والنسائي وأحمد] - [سنن أبي داود: 1522]

Аз Муъоз ибни Ҷабал (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт:
Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дасти Муъозро гирифта, ба ӯ гуфт: "Эй Муъоз! Қасам ба Худо, ман туро дӯст медорам!" Сипас гуфт: "Эй Муъоз! Туро тавсия мекунам, ки пас аз ҳар намоз хондани ин дуъоро ҳаргиз тарк накунӣ. Дуо ин аст: Аллоҳумма аъиннӣ ъало зикрика ва шукрика ва ҳусни ъибодатика. Тарҷума: Ё Аллоҳ! Маро дар зикр карданат, шукр карданат ва нек ибодат карданат, ёрӣ бидеҳ!"
[Саҳеҳ] - [رواه أبو داود والنسائي وأحمد] - [Сунани Абудовуд - 1522]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дасти Муъоз (разияллоҳу анҳу)-ро гирифта, гуфт: Қасам ба Худо, ман туро дӯст медорам. Туро тавсия мекунам, эй Муъоз, ки пас аз ҳар намоз хондани ин дуъоро фаромӯш накунӣ: (Аллоҳумма аъиннӣ ъало зикрика) дар ҳар сухан ва амале, ки дар наздик шудан ба ибодат кумак диҳад, (ва шукрика), барои шукргузорӣ аз неъматҳо ва дур кардани уқубатҳо, (ва ҳусни ибодатика), барои ибодати холисона ва самимӣ бо пайравӣ аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам).

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Машруияти хабар додани шахс, касеро, ки барои Худо дӯсташ медорад.
2. Ин дуоро баъд аз ҳар намоз хондан мустаҳаб аст, фарқе намекунад намози фарзӣ бошад ё нафлӣ.
3. Дар калимаҳои ками ин дуо, хостаҳои дунё ва охират гунҷонида шудааст.
4. Аз манфиатҳои муҳаббат ба Худо: тавсия кардан ба ҳақ, насиҳат кардан ва ҳамкорӣ кардан дар некӣ ва парҳезгорӣ мебошад.
5. Тайибӣ мегӯяд: Ёдоварии Худованд сабаби саодат ва кушоиши дил, шукри Худованд василаи дарёфти неъматҳо ва ибодати хубро талаб мекунад, ки шахс аз ҳама чизе, ки ӯро аз Худо бозмедорад, пок бошад.