ကောင်းသည့်အပါင်းအဖာ်နှင့် မကောင်းသည့် အပေါင်းအဖော်၏ပမာမှာ ကတိုးကို သယ်ဆောင်သူနှင့် ပန်းပဲဖိုးထိုးသူကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည် လူတစ်ဦးသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ‘ကဗရ်’မြှုပ်နှံတွင်းနားမှ ဖြတ်သွားသည့်အခါ သူ့နေရာတွင် ငါသာရှိလျှင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲဟု မပြောမချင်း ကိယာမသ် ဆိုက်ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။ (ထို့နောက် အသင်တို့သည် ထိုနေ့၌ စည်းစိမ်များနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မုချအမှန် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကို ခံကြရမည် ဖြစ်သတည်း။) ကုရ်အာန် (၁၀၂:၈) ဟူသော အာယသ်တော်ကျရောက်လာသောအခါ “သင်တို့၏ အားအင်ချိနဲ့သူများကြောင့်သာ သင်တို့သည် အောင်မြင်မှုရရှိကြပြီး ရိက္ခာချီးမြှင့်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။” “အစ္စလာမ်သည် သူစိမ်းတစ်ရံဆံအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီး၊ များမကြာမီ သူစတင်ခဲ့သလိုပင် သူစိမ်းတစ်ရံဆံအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ ထို သူစိမ်းတစ်ရံဆံများအတွက် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းကောင်းရှိ၏။”