((مالێن خۆ نهكهنه گۆڕستان، ب ڕاستی شهیتان ژ وێ مالێ دڕهڤیت یا سووڕهت بهقهڕه تێدا دهێته خواندن))
((خودایێ مهزن گۆت: من نڤێژ (ئانكو سووڕهتا فاتیحه) د ناڤبهرا خۆ و عهبدێ خۆ دا كرییه دوو پشك، و بۆ عهبدێ منه چ تشتێ ئهو بخوازیت
ئهبول مونذیر؛ ئهرێ تو دزانی ئهو كیژ ئایهته ژ پهڕتووكا خودێ ل دهڤ ته ههی كو ژ ههمییان مهزنتره؟))، گۆت: من گۆتێ: ﴿اللهُ لا إلَهَ إلّا هو الحَيُّ القَيُّومُ﴾ [البقرة: 255]. گۆت: ئینا دهستێ خۆ ل سینگێ من دا و گۆت: ((وهی ته پیرۆز بیت ئهڤ زانینه ئهبول مونذیر و خودێ بۆ ته بهرهكهتێ بێخیتێ))
ههر شهڤ، دهمێ پێغهمبهر (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) دهاته سهر جهێ خۆ یێ نڤستنێ؛ دا لهپێن دهستێ خۆ گههینیته ئێك (وهكی دهمێ ئهم دوعا دكهین)، پاشی دا پفكهته تێدا و دا ڤان سووڕهتان تێدا خوینیت: {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}