عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها:
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ، ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا فَقَرَأَ فِيهِمَا: {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ}، وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ}، وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ، يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ، يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ.
المزيد
ژ عائیشایێ (خودێ ژێ ڕازی بیت):
ههر شهڤ، دهمێ پێغهمبهر (صهلات و سهلامێن خودێ ل سهر بن) دهاته سهر جهێ خۆ یێ نڤستنێ؛ دا لهپێن دهستێ خۆ گههینیته ئێك (وهكی دهمێ ئهم دوعا دكهین)، پاشی دا پفكهته تێدا و دا ڤان سووڕهتان تێدا خوینیت: {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ} و {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}، پاشی دا دهستێن خۆ ب لهشێ خۆدا ئینیت و هندی جههكێ شیابا دا ڤهمالیت، دا ژ سهرێ خۆ و ناڤچاڤێن خۆ و پشكا سینگی ژ لهشێ خۆ دهستپێكهت، ئهڤ چهنده ژی سێ جاران دووباره دكر.