Ҳудуд

4Рӯйхати ҳадисҳо 3Дастабандиҳои ҷузъӣ

Рӯйхати ҳадисҳо 4

Ба дурустӣ, Худованд фаризаҳоро муқаррар намуд, пас онҳоро зоеъ накунед; ва ҳудудҳоро (барои уқубату ҷазо) муайян сохт, пас онҳоро таҷовуз накунед; ва ҳаромҳоро ҳаром гардонид, пас ба онҳо наздик нашавед; ва дар бораи (баъзе) чизҳо бинобар меҳрубонӣ намудан барои шумо на аз рӯйи фаромӯшӣ, сукут (ихтиёр) кард, пас шумо онҳоро ҷустуҷў накунед
Раво нест рехтани хуни фарди мусалмон, магар ба яке аз се чиз
Худованд ба марде, ки бо марде ё бо зан аз роҳи пушт (дар дубур) робитаи ҷинсӣ кунад, нигоҳ намекунад
Ҳар ки бар зидди мо силоҳ бардорад, аз мо нест