ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੇਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ''ਆਉਜ਼ੁ ਬੀ ਕਲੀਮਾਤਿੱਲਾਹਿੱਤ-ਤਾੱਮਾਤੀ ਮਿਨ ਸ਼ੱਰੀ ਮਾ ਖਲਕ" (ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਪਨਾਹ (ਸ਼ਰਨ) ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।), ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡਣ ਤੱਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਵੇਗੀ।
عن خَوْلَةَ بِنْتَ حَكِيمٍ السُّلَمِيَّةَ قَالتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«مَنْ نَزَلَ مَنْزِلًا ثُمَّ قَالَ: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ ذَلِكَ».
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 2708]
المزيــد ...
ਖੌਲਾ ਬਿੰਤ ਹਕੀਮ ਸੁਲਮਿਆ (ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹਾ) ਤੋਂ ਰਿਵਾਇਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ﷺ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸੁਣਿਆ:
"ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਠਹਿਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੇਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ''ਆਉਜ਼ੁ ਬੀ ਕਲੀਮਾਤਿੱਲਾਹਿੱਤ-ਤਾੱਮਾਤੀ ਮਿਨ ਸ਼ੱਰੀ ਮਾ ਖਲਕ" (ਮੈਂ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਪਨਾਹ (ਸ਼ਰਨ) ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।), ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡਣ ਤੱਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਵੇਗੀ।"
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم - 2708]
ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਆਪਣੀ ਉੱਮਤ ਨੂੰ ਸਫ਼ਰ ਜਾਂ ਸੈਰ ਆਦਿ ਦੌਰਾਨ ਕਿਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਠਹਿਰਨ ਵੇਲੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸ਼ਰਨ (ਪਨਾਹ) ਲੈਣ ਦੀ ਹਿਦਾਇਤ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਨਸਾਨ ਹਰ ਉਸ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਹੋਵੇ। ਆਪ ﷺ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬੰਦਾ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਠਹਿਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਵਾਲੀ ਮਖ਼ਲੂਕ (ਜੀਵ) ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਅਜਿਹੇ ਕਲਮਿਆਂ (ਬੋਲਾਂ) ਰਾਹੀਂ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਫਜ਼ੀਲਤ (ਮਹੱਤਵ), ਬਰਕਤ ਅਤੇ ਫਾਇਦੇ ਪੱਖੋਂ ਸੰਪੂਰਨ ਅਤੇ ਹਰ ਕਮੀ ਤੇ ਨੁਕਸ ਤੋਂ ਪਾਕ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹਰ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਦੀਸ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਵਿੱਚੋਂ
- ਪਨਾਹ ਮੰਗਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਇਬਾਦਤ ਹੈ। ਭਾਵ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ, ਉਸਦੇ ਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਤਾਂ (ਗੁਣਾਂ) ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਣਾ।
- ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਕਲਾਮ (ਬਾਣੀ) ਦੀ ਪਨਾਹ ਲੈਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਿਫਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮਖਲੂਕ ਤੋਂ ਪਨਾਹ ਮੰਗਣਾ ਨਾ ਕੇਵਲ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਸ਼ਿਰਕ ਹੈ।
- ਇਸ ਦੁਆ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਅਤੇ ਬਰਕਤ।
- ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਜ਼ਕਾਰ ਪੜ੍ਹਨ (ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਨਾਂ ਜਪਣ) ਨਾਲ ਅੱਲਾਹ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈਆਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
- ਅੱਲਾਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ — ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਨਾਂ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਤੇ ਬਾਬਿਆਂ — ਦੀ ਪਨਾਹ ਲੈਣਾ ਸ਼ਿਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
- ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਵੇਲੇ ਇਸ ਦੁਆ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਮਸ਼ਰੂਅ (ਜਾਇਜ਼ ਤੇ ਸੁੰਨਤ) ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ
ਹੋਰ
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਪੰਜੋ ਨਮਾਜ਼ਾਂ, ਇੱਕ ਜੁਮਾ ਦੂਜੇ ਜੁਮੇ ਤੱਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਮਜ਼ਾਨ ਦੂਜੇ ਰਮਜ਼ਾਨ ਤੱਕ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦਾ ਕੱਫ਼ਾਰਾ (ਹਰਜਾਨਾ/ਭਰਭਾਈ) ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸ਼ਰਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਕਬੀਰਾ ਗੁਨਾਹ (ਮਹਾਪਾਪ) ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਬੇਸ਼ੱਕ ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਨਾ-ਹੱਕ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਜਹੰਨਮ ਹੈ।
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਰਾ-ਭਲਾ ਨਾ ਕਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਮਲਾਂ ਦੇ ਅੰਜਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਕਿਸੇ (ਮੁਸਲਮਾਨ) ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੋੜੇ; ਇੰਜ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਵੇ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੇਰੇ ਚੰਗਾ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਲਾਮ ਕਰੇ।
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਪਸੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਝਗੜਾਲੂ ਹੋਵੇ।
- ਗੱਲ ਜਾਂ ਬਾਤਾਂ: ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਭਾਈ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਜਹੰਨਮ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
