Ҳадис: Фарзандонатонро дар ҳафтсолагӣ ба намоз хондан амр кунед ва дар даҳсолагӣ онҳоро барои намоз бизанед ва ҷои хоби ононро ҷудо кунед

عن عمرو بن شُعيب عن أبيه عن جدِّه قال: قال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم:
«مُرُوا أولادكمِ بالصلاةِ وهم أبناءُ سبعِ سِنينَ، واضرِبوهم عليها وهم أبناءُ عَشرٍ، وفرِّقوا بينهم في المَضاجِعِ».
[حسن] - [رواه أبو داود] - [سنن أبي داود: 495]

Аз Амр ибни Шуъайб аз падараш ва ӯ аз падарбузургаш ривоят мекунад, ки Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд:
"Фарзандонатонро дар ҳафтсолагӣ ба намоз хондан амр кунед ва дар даҳсолагӣ онҳоро барои намоз бизанед ва ҷои хоби ононро ҷудо кунед."
[Ҳасан] - [رواه أبو داود] - [Сунани Абудовуд - 495]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баён намуданд, ки падар бояд фарзандонашро - писар ё духтар - дар ҳафтсолагӣ ба намоз амр кунад ва ҳар он чи барои барпо доштани намоз лозим аст, барояшон таълим диҳад. Чун ба синни даҳсолагӣ расиданд, аҳамият бар ин кор афзуда мешавад. Ва дар ҳолати кӯтоҳӣ дар намоз бояд ононро бизанад ва дар ин син ҷои хоби онҳоро аз ҳам ҷудо кунад.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Омузиши масалаҳои динӣ ба фарзандон пеш аз ба балоғат расиданашон ва аз муҳимтарини онҳо намоз аст.
2. Задан барои адаб додан аст, на барои шиканҷа. Бинобар ин задан бояд ба ҳолати худ мувофиқ бошад.
3. Шариат ба ҳифзи номус ва бастани ҳар роҳе, ки сабаби фасод мешавад, таваҷҷуҳ дорад.