عن عُمر بن أبي سلمة رضي الله عنه قال:
كُنْتُ غُلَامًا فِي حَجْرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَتْ يَدِي تَطِيشُ فِي الصَّحْفَةِ، فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا غُلَامُ، سَمِّ اللهَ، وَكُلْ بِيَمِينِكَ، وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ» فَمَا زَالَتْ تِلْكَ طِعْمَتِي بَعْدُ.
المزيد
عومه‌رێ كوڕێ ئه‌بو سه‌له‌مه‌ی (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت:
ئه‌ز زارۆكه‌ك بووم د كوشا پێغه‌مبه‌ریدا (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن)، و ده‌ستێ من د ناڤ ئامانێ خوارنێدا دهات و دچوو، ڤێجا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆته من: «كوركۆ، ناڤێ خودێ بینه (بێژه بسم الله)، و ب ده‌ستێ ڕاستێ بخۆ، و ژ به‌را خۆ بخۆ»، ڤێجا پشتی هنگی ئه‌و بوو شێوازێ خوارنا من.
