عن عُمر بن أبي سلمة رضي الله عنه قال:
كُنْتُ غُلَامًا فِي حَجْرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَتْ يَدِي تَطِيشُ فِي الصَّحْفَةِ، فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا غُلَامُ، سَمِّ اللهَ، وَكُلْ بِيَمِينِكَ، وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ» فَمَا زَالَتْ تِلْكَ طِعْمَتِي بَعْدُ.
المزيد
Од Омер ибн Ебу Селеме, радијаллаху анху, пренесено е дека рекол:
„Бев дете што растеше под закрилата на Аллаховиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, и мојата рака често шеташе низ садот (додека јадев), па Аллаховиот Пратеник, салаллаху алејхи ве селем, ми рече: ,О, момче, кажи Бисмиллах (со името на Аллах), јади со десната рака и јади од она што е пред тебе.‘ Од тогаш па натаму, тоа стана мој начин на јадење.“
