بروز رسانی: از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ بیشترین چیزی که مردم را وارد بهشت می‌کند پرسیده شد؛ ایشان فرمودند: «تقوای الله و اخلاق نیک

عن أبي هريرة رضي الله عنه قال:
سُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْثَرِ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ الْجَنَّةَ، فَقَالَ: «تَقْوَى اللهِ وَحُسْنُ الْخُلُقِ»، وَسُئِلَ عَنْ أَكْثَرِ مَا يُدْخِلُ النَّاسَ النَّارَ فَقَالَ: «الْفَمُ وَالْفَرْجُ».
[حسن صحيح] - [رواه الترمذي وابن ماجه وأحمد] - [سنن الترمذي: 2004]

از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت:
از رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ بیشترین چیزی که مردم را وارد بهشت می‌کند پرسیده شد؛ ایشان فرمودند: «تقوای الله و اخلاق نیک»؛ و دربارهٔ بیشترین چیزی که مردم را به دوزخ می‌اندازد پرسیدند، فرمودند: «دهان و شرمگاه».
[حسن صحیح است] - [به روایت ترمذی و ابن‌ماجه و احمد] - [سنن ترمذی - 2004]

شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان داشته که بزرگ‌ترین اسبابی که انسان را وارد بهشت می‌کند، دو چیز است:
تقوای الله و اخلاق نیک.
تقوای الله یعنی آنکه میان خودت و عذاب الله مانع و حافظی قرار دهی و آن با انجام اوامر و دوری از نواهی پروردگار است.
و اخلاق نیک: با گشاده‌رویی و بخشندگی و آزار نرساندن به دیگران می‌باشد.
و اینکه بزرگ‌ترین اسبابی که مردم را به دوزخ می‌کشاند دو چیز است:
زبان و شرمگاه.
از جمله گناهان زبان: دروغ و غیبت و سخن‌چینی و سایر گناهان است.
و از جمله گناهان شرمگاه: زنا و لواط و ... است.

از نکات این حدیث

1. وارد شدن به بهشت اسبابی دارد که وابسته به الله است، از جمله: تقوای الله؛ و اسباب دیگری دارد که وابسته به مردم است، از جملهٔ اخلاق نیک.
2. خطر زبان بر صاحبش و اینکه از اسباب ورود به دوزخ است.
3. خطر شهوات و فواحش بر انسان و اینکه از بیشترین اسباب افتادن در دوزخ است.