Ҳадис: Икки калима борки, улар тилга енгил, тарозида оғир ва Раҳмонга маҳбуб

عن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال:
«كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ، ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ، حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ: سُبْحَانَ اللهِ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 6406]

Абу Ҳурайра разияллоҳу анҳу ривоят қиладилар: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам:
«Икки калима борки, улар тилга енгил, тарозида оғир ва Раҳмонга маҳбуб, улар: “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, Субҳаналлоҳил аъзийм», – дедилар.
[Саҳиҳ] - [Муттафақун алайҳ] - [Саҳиҳи Бухорий - 6406]

Изоҳ

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам ҳар қандай ҳолатда нутқ қилиш машаққатсиз, осон, тарозида ажри улуғ ҳамда Раббимиз Раҳмон таоло яхши кўрадиган икки сўз ҳақида хабар бердилар. Улар:
«Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, Субҳаналлоҳил аъзийм» Бу сўзлар Аллоҳни улуғлик ва камолот билан васфлаш, ҳамда У Зотни ҳар қандай нуқсонлардан поклашни ўз ичига олади.

Ҳадиснинг фойдалари

1. Зикрнинг энг улуғи, Аллоҳни поклаш ва Уни мақташни ўз ичига олган зикрдир.
2. Аллоҳ раҳматининг кенглиги. У Зот оз амалга ҳам кўп савоб беради.