Hadithi: Sharja e muslimanit është mëkat, ndërsa luftimi i tij është kufër

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«سِبَابُ المُسْلِمِ فُسُوقٌ، وَقِتَالُهُ كُفْرٌ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 48]

Abdullah ibn Mesudi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë:
"Sharja e muslimanit është mëkat, ndërsa luftimi i tij është kufër."
[Ky hadith është sahih] - [Muttefek alejhi] - [Sahihu i Buhariut - 48]

Shpjegimi

Profeti ﷺ e ndaloi muslimanin që të shajë dhe të fyejë vëllanë e tij musliman, duke theksuar se kjo është nga mëkatet dhe dalje nga bindja ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij ﷺ. Po ashtu, luftimi i një muslimani kundër vëllait të tij musliman është nga veprat që lidhen me kufrin, por është kufër i vogël.

Mësime nga hadithi

1. Është obligim të respektohet nderi dhe gjaku i muslimanit.
2. Pasoja e rëndë për atë që fyen një musliman pa të drejtë, sepse ai që fyen pa të drejtë është mëkatar (ar. fasik).
3. Sharja dhe luftimi i muslimanit e dobëson dhe e pakëson imanin.
4. Disa vepra quhet kufër, edhe nëse nuk arrijnë te kufri i madh, që e nxjerrin muslimanin nga feja islame.
5. Kufri i përmendur këtu është kufër i vogël, i cili nuk të nxjerr nga feja, sipas konsensusit të Ehli Sunetit, sepse Allahu i Lartësuar ka konfirmuar vëllazërinë e besimit ndërmjet besimtarëve, edhe në rastet kur ata luftojnë dhe bien në konflikt mes tyre. Allahu thotë: "Nëse dy palë besimtarësh bëjnë luftë midis tyre, pajtojini ata...", deri te fjala e Tij: "Në të vërtetë, besimtarët janë vëllezër..." (El Huxhurat, 9-10)