Hadis: Müslümana sövmek fasıklık, onunla savaşmak küfürdür

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:
«سِبَابُ المُسْلِمِ فُسُوقٌ، وَقِتَالُهُ كُفْرٌ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 48]

Abdullah b. Mes'ûd -radıyallahu anh-'dan rivayet edildiğine göre Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:
«Müslümana sövmek fasıklık, onunla savaşmak küfürdür.»
[Sahih Hadis] - [Muttefekun aleyh] - [Sahih-i Buhârî - 48]

Şerh

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bir Müslümanın, Müslüman kardeşine sövmesini ve onu yermesini yasaklamıştır. Bu bir tür fasıklıktır, Allah'a ve O'nun Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'e itaatten uzaklaşma anlamına gelir. Bir Müslümanın Müslüman kardeşiyle savaşmasının küfre götüren amellerdendir, lakin o küçük küfürdür.

Hadisten Çıkarılan Hükümler

1. Müslümanın ırzına ve canına saygı göstermek gerekmektedir.
2. Haksız yere bir Müslümana sövenin sonu büyük bir vebaldir. Haksız yere söven günahkârdır.
3. Müslümana sövmek ve onunla savaşmak imanı zayıflatır ve azaltır.
4. İslam dininden çıkaracak kadar büyük bir küfre ulaşmasa bile bazı fiiller küfür olarak isimlendirilir.
5. Burada küfürden kastedilen, Ehl-i Sünnet'in ittifakına göre insanı dinden çıkarmayan küçük küfürdür. Zira Allah Azze ve Celle, Müminlerin birbirleriyle savaşmaları ve aralarında çekişme bulunması hâlinde dahi iman kardeşliğini sabit kılmıştır. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: (Eğer Müminlerden iki grup birbiriyle kavgaya tutuşursa hemen aralarını düzeltin.) Bir sonraki ayette şöyle buyurmuştur: (Müminler ancak kardeştirler.)