بروز رسانی: وقتی مرد [به عنوان سرپرست خانواده] به نیت اجر و پاداش برای خانوادهاش هزینه کند، برای او صدقه به حساب میآید
عن أبي مسعود رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال:
«إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ يَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 55]
المزيــد ...
از ابومسعود ـ رضی الله عنه ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند:
«إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ يَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ»: «وقتی مرد [به عنوان سرپرست خانواده] به نیت اجر و پاداش برای خانوادهاش هزینه کند، برای او صدقه به حساب میآید».
[صحیح است] - [بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند] - [صحیح بخاری - 55]
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر میدهد که وقتی مرد به عنوان سرپرست خانواده برای خانوادهاش که هزینههای آنان بر او واجب است و شامل همسر و پدر و مادر و فرزندانش و دیگران میشود، هزینه کند و با این کار به الله متعال تقرب بجوید و نزد الله امید اجر و پاداش هزینههایی را داشته باشد که میکند، برای او اجر صدقه خواهد بود.
از نکات این حدیث
- حصول اجر و ثواب با هزینه کردن برای خانواده.
- مؤمن در کاری که انجام میدهد خشنودی الله و اجر و پاداش او را میخواهد.
- شایسته است که در هر عملی نیت نیک داشت، از جمله هنگام خرج کردن و هزینه نمودن برای خانواده.
طبقهبندیها
بیشتر
- بروز رسانی: الله متعال فرموده اند: اى ابن آدم انفاق كن، بر تو نيز انفاق مى شود.
- بروز رسانی: هرکس يک وجب از زمين را به ناحق تصاحب کند، روز قيامت همين يک وجب از هفت زمين به دور گردنش پيچيده می شود.
- بروز رسانی: طبق عُرف از مالش به اندازه ای که برای تو و فرزندانت کافی باشد بردار.
- بروز رسانی: دست بالا بهتر از دست پايين است؛ دست بالا همان دست بخشنده و دست پايين، دست درخواست کننده (گيرنده) است.
- بروز رسانی: ای رسول خدا، نمی توانم نسبت به فرزندانم از ابوسلمه بی تفاوت باشم و رهای شان کنم؛ آيا به خاطر خرجی و نفقه ای که به آنها بدهم، پاداش می يابم؟ فرمود: «بله؛ پاداشِ خرجی و نفقه ای که به آنان می دهی، به تو می رسد».
- بروز رسانی: ديناری در راه الله انفاق می کنی؛ ديناری در راه آزاد کردن برده ای می بخشی؛ ديناری به بينوايی صدقه می دهی و ديناری خرجِ خانواده ات می کنی؛ در اين ميان پاداش نفقه ای که به خانواده ات داده ای، از همه بزرگ تر (و بيشتر) است.
- بروز رسانی: زمان به صورتِ اصلی اش، مانندِ روزی درآمده که الله متعال آسمان ها و زمين را آفريد؛ هر سال، دوازده ماه می باشد و چهار ماهِ آن حرام است: ذوالقعده، ذوالحجه و محرّم که پُشتِ سرِ هم قرار دارند و رجبِ «مُضَر».