Pagpapanibago: Hindi maglalakbay ang babae ng isang distansiya ng dalawang araw [na paglalakbay] malibang habang kasama sa kanya ang asawa niya o ang isang maḥram

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ -وَكَانَ غَزَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ غَزْوَةً- قَالَ: سَمِعْتُ أَرْبَعًا مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَعْجَبْنَنِي، قَالَ:
«لاَ تُسَافِرِ المَرْأَةُ مَسِيرَةَ يَوْمَيْنِ إِلَّا وَمَعَهَا زَوْجُهَا أَوْ ذُو مَحْرَمٍ، وَلاَ صَوْمَ فِي يَوْمَيْنِ: الفِطْرِ وَالأَضْحَى، وَلاَ صَلاَةَ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ، وَلاَ بَعْدَ العَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ، وَلاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ: مَسْجِدِ الحَرَامِ، وَمَسْجِدِ الأَقْصَى، وَمَسْجِدِي هَذَا».
[صحيح] - [متفق عليه] - [صحيح البخاري: 1995]

Ayon kay Abū Sa`īd Al-Khudrīy (malugod si Allāh sa kanya) – na nakipaglaban kasama ng Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) sa labindalawang labanan – na nagsabi: {Nakarinig ako ng apat mula sa Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) saka nagpahanga ang mga ito sa akin. Nagsabi siya:
"Hindi maglalakbay ang babae ng isang distansiya ng dalawang araw [na paglalakbay] malibang habang kasama sa kanya ang asawa niya o ang isang maḥram. Walang pag-aayuno sa dalawang araw: sa Pagdiriwang ng Pagtigil-ayuno at sa Pagdiriwang ng Pag-aalay. Walang ṣalāh matapos ng ṣalāh sa madaling-araw hanggang sa sumikat ang araw at wala matapos ng ṣalāh sa hapon hanggang sa lumubog [ang araw]. Hindi isinasagawa ang mga natatanging paglalakbay kundi papunta sa tatlong masjid: Masjid ng Pinakababanal, Masjid ng Liblib, at Masjid kong ito."}
[Tumpak] - [Nagkasang-ayon sa katumpakan nito] - [Ṣaḥīḥ Al-Bukhārīy - 1995]

Ang pagpapaliwanag

Sumaway ang Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan) laban sa apat na bagay:
A. Ang pagpigil sa babae sa paglalakbay ng isang distansiya ng dalawang araw [na paglalakbay] nang wala ang asawa niya o ang isa sa mga maḥram niya. Ang maḥram ay ang sinumang ipinagbawal mapangasawa sa isang pagbabawal na isinamagpakailanman kabilang sa mga kamag-anak gaya ng anak, magulang, anak ng lalaking kapatid, anak ng babaing kapatid, tiyuhin sa ama, tiyuhin sa ina, at tulad nito.
B. Ang pagsaway laban sa pag-aayuno sa araw ng Pagdiriwang ng Pagtigil-ayuno (Eidulfitr) at araw ng Pagdiriwang ng Pag-aalay (Eidul'adha), maging pinag-ayunuhan man ito ng Muslim dahil sa isang panata o isang pagkukusang-loob o isang panakip-sala.
C. Ang pagsaway laban sa ṣalāh ng pagkukusang-loob matapos ng ṣalāh sa hapon hanggang sa lumubog ang araw at matapos ng ṣalāh sa madaling-araw hanggang sa sumikat ang araw.
D. Ang pagsaway laban sa paglalakbay papunta sa isa sa mga pook at ng paniniwala sa kainaman nito at paniniwala sa pagpapaibayo ng mga magandang gawa rito na iba pa sa Tatlong Masjid na ito. Kaya hindi isinasagawa ang mga natatanging paglalakbay papunta sa iba pa sa tatlong ito para magsagawa ng ṣalāh doon sapagkat ang pabuya ay hindi pinag-iibayo kundi sa Tatlong Masjid na ito: Al-Masjid Al-Ḥarām (Ang Masjid na Pinakababanal), Al-Masjid An-Nabawīy (Ang Masjid na Pampropeta), at Al-Masjid Al-Aqṣā (Ang Masjid na Liblib).

من فوائد الحديث

1. Ang hindi pagpayag sa paglalakbay ng babae nang walang kasamang maḥram.
2. Ang babae ay hindi maḥram para sa kapwa babae sa paglalakbay batay sa sabi ng Propeta: "ang asawa niya o ang isang maḥram."
3. Ang bawat natatawag na paglalakbay sapagkat tunay na ang babae ay sinasaway laban dito nang walang kasamang asawa o maḥram. Ang ḥadīth na ito ay alinsunod sa kalagayan ng tagapagtanong at katayuan niya.
4. Ang maḥram ng babae ay ang asawa niya o ang sinumang ipinagbabawal sa kanya na mapangasawa nang magpakailan-kailanman dahilan sa pagkakamag-anak gaya ng ama, anak, tiyuhin sa ama, tiyuhin sa ina; o dahilan sa pagkapasuso gaya ng ama sa pagkapasuso at tiyuhin sa pagkapasuso; o dahilan sa pagkakamag-anak ng asawa niya gaya ng ama ng asawa. Ang maḥram ay isang Muslim na adulto, na mapagkakatiwalaan, na ligtas ang babae sapagkat tunay na ang pinapakay sa maḥram ay ang pagsasanggalang sa babae, ang pangangalaga sa kanya, at ang pagsasagawa ng pumapatungkol sa kanya.
5. Ang pagmamalasakit ng Palabatasang Islāmiko sa babae, ang pagsasanggalang sa kanya, at ang pangangalaga sa kanya.
6. Ang kawalan ng katumpakan ng ṣalāh ng pagkukusang-loob na walang-takda matapos ng ṣalāh na fajr at `aṣr. Itinatangi mula roon ang pagbabayad-pagsasagawa sa mga tungkuling ṣalāh na nakaalpas o mga ṣalāh na may mga kadahilanan gaya ng ṣalāh ng pagbati sa masjid at tulad nito.
7. Ipinagbabawal ang pagsasagawa ng ṣalāh matapos ng pagsikat ng araw kaagad-agad; bagkus walang pagkaiwas na makaangat muna ito ng singtaas ng sibat, na nalalapit sa 10 minuto hanggang sa 15 minuto humigit-kumulang [matapos ng pagsikat ng araw].
8. Ang oras ng hapon ay umaabot hanggang sa paglubog ng araw.
9. Nasaad dito ang pagpayag sa pagsasagawa ng mga natatanging paglalakbay papunta sa Tatlong Masjid.
10. Ang kainaman ng Tatlong Masjid at ang pamumukod ng mga ito higit sa iba sa mga ito.
11. Ang hindi pagpayag sa paglalakbay para sa pagbisita sa mga libingan, kahit pa man ito ay ang libingan ng Propeta (basbasan siya ni Allāh at pangalagaan). Pinapayagan ang pagbisita rito para sa sinumang nasa Madīnah o pumunta sa Madīnah dahil sa isang layuning isinasabatas o pinapayagan.