1. Асосӣ
  2. Дастабандиҳо
  3. Ақида

Ҳадис Савганд ба зоте, ки ҷони Муҳаммад дар дасти Ӯст, ҳеҷ кас аз ин уммат, хоҳ яҳудӣ ва хоҳ насронӣ бошад, (хабари паёмбарии) манро шунавад, сипас бимирад ва ба он чи ман фиристода шудаам, имон наоварад, магар ин ки аз аҳли ҷаҳаннам хоҳад буд

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم أنه قال:
«وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَا يَسْمَعُ بِي أَحَدٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ يَهُودِيٌّ وَلَا نَصْرَانِيٌّ، ثُمَّ يَمُوتُ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَّا كَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ».

Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ривоят мекунад, ки фармуданд:
"Савганд ба зоте, ки ҷони Муҳаммад дар дасти Ӯст, ҳеҷ кас аз ин уммат, хоҳ яҳудӣ ва хоҳ насронӣ бошад, (хабари паёмбарии) манро шунавад, сипас бимирад ва ба он чи ман фиристода шудаам, имон наоварад, магар ин ки аз аҳли ҷаҳаннам хоҳад буд."

Саҳеҳ رواه مسلم Саҳеҳ Муслим - 153

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба Аллоҳ савганд мехӯрад, ки ҳар касе аз ин уммат - яҳудӣ бошад ё насронӣ ё аз дигарон -, ки даъвати Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба ӯ расид ва бидуни он ки ба Ӯ имон биёрад, аз дунё рафт, аз аҳли дӯзах хоҳад шуд ва ҷовидона дар он мемонад.

Аз фоидаҳои ҳадис

  1. Умумияти рисолати Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ба тамоми ҷаҳониён, зарурати пайравӣ аз ӯ ва насхи ҳама шариатҳои пешин ба воситаи шариати Ӯ.
  2. Ҳар касе ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) кофир шавад, иддиои он ки ба дигар паёмбарон (салавотуллоҳи ъалайҳим аҷмаъин) имон дорад барояш суде надорад (ӯ кофир аст).
  3. Касе аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) нашунида бошад ва даъвати ислом барояш нарасида бошад, маъзур аст ва кори ӯ дар охират ба ихтиёри Аллоҳ аст.
  4. Шахс аз ислом овардани худ баҳра мебарад, ҳатто агар андаке пеш аз марг ҳам бошад, ё дар бемории шадид бошад, ба шарте, ки рӯҳ ба гулӯ нарасида бошад.
  5. Саҳеҳ ва дуруст донистани дини кофирон - аз ҷумла яҳудиён ва насрониён - куфр аст.
  6. Зикр шудан аз яҳудиён ва насрониён дар ҳадис, навъе огоҳӣ барои дигар кофирон аст. Зеро яҳудиён ва насрониён китоб (Таврот, Инҷил) доранд ва агар ҳоли онон, ки китоб доранд, чунин аст, дигарон, ки китоб надоранд аз боби авло дар ин ҳукм дохиланд, ҳамаи онон бояд дар дини Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дохил шаванд ва аз ӯ итоат кунанд.

Намоиши тарҷумаҳо

59 Забон
EN English الإنجليزية
UR اردو الأوردية
ES Español الإسبانية
ID Indonesia الإندونيسية
UG ئۇيغۇرچە الأيغورية
BN বাংলা البنغالية
TR Türkçe التركية
RU Русский الروسية
BS Bosanski البوسنية
SI සිංහල السنهالية
HI हिन्दी الهندية
ZH 中文 الصينية
FA فارسی الفارسية
VI Tiếng Việt الفيتنامية
TL Tagalog تجالوج
KU Kurdî الكردية
HA Hausa الهوسا
PT Português البرتغالية
ML മലയാളം المليالم
TE తెలుగు التلغو
SW Kiswahili السواحيلية
TA தமிழ் التاميلية
MY မြန်မာ البورمية
TH ไทย التايلندية
DE Deutsch الألمانية
JA 日本語 اليابانية
PS پښتو بشتو
AS অসমীয়া الأسامية
SQ Shqip الألبانية
SV Svenska السويدية
AM አማርኛ الأمهرية
NL Nederlands الهولندية
GU ગુજરાતી الغوجاراتية
KY Кыргызча القيرقيزية
NE नेपाली النيبالية
YO Yorùbá اليوروبا
LT Lietuvių الليتوانية
PRS دری الدرية
SR Српски الصربية
SO Soomaali الصومالية
RW Kinyarwanda الكينياروندا
RO Română الرومانية
HU Magyar المجرية
CS Čeština التشيكية
MOS Moore الموري
MG Malagasy المالاجاشية
OM Oromoo الأورومو
KN ಕನ್ನಡ الكانادا
WO Wolof الولوف
AZ Azərbaycan الأذربيجانية
UZ O‘zbek الأوزبكية
UK Українська الأوكرانية
KA ქართული الجورجية
MK Македонски المقدونية
KM ភាសាខ្មែរ الخميرية
BM Bambara البامبارية
PA ਪੰਜਾਬੀ البنجابية
MR मराठी الماراثية
KMR Kurmancî الكرمنجية