Ҳадис: Беҳтарин диноре, ки инсон харҷ мекунад, динорест, ки барои хонаводааш сарф мекунад, динорест, ки барои василаи нақли худ барои ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ сарф мекунад ва динорест, ки барои дӯстони худ дар роҳи Аллоҳ сарф мекунад

عَنْ ثَوْبَانَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
«أَفْضَلُ دِينَارٍ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ، دِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى عِيَالِهِ، وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ الرَّجُلُ عَلَى دَابَّتِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَدِينَارٌ يُنْفِقُهُ عَلَى أَصْحَابِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ» قَالَ أَبُو قِلَابَةَ: وَبَدَأَ بِالْعِيَالِ، ثُمَّ قَالَ أَبُو قِلَابَةَ: وَأَيُّ رَجُلٍ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنْ رَجُلٍ يُنْفِقُ عَلَى عِيَالٍ صِغَارٍ، يُعِفُّهُمْ أَوْ يَنْفَعُهُمُ اللهُ بِهِ وَيُغْنِيهِمْ.
[صحيح] - [رواه مسلم] - [صحيح مسلم: 994]

Аз Савбон (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд:
"Беҳтарин диноре, ки инсон харҷ мекунад, динорест, ки барои хонаводааш сарф мекунад, динорест, ки барои василаи нақли худ барои ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ сарф мекунад ва динорест, ки барои дӯстони худ дар роҳи Аллоҳ сарф мекунад." Абуқилоба гуфт: Аз хонавода шуруъ кард, сипас Абуқилоба гуфт: Подоши чи касе бузургтар аз подоши касе аст, ки бар фарзандони кӯчакаш инфоқ кунад ва ин гуна ононро покдоман тарбият кунад. Аллоҳ ба василаи ӯ ононро нафъ бирасонад ва бениёзашон гардонад.
[Саҳеҳ] - [رواه مسلم] - [Саҳеҳ Муслим - 994]

Шарҳ

Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) навъҳои инфоқро баён карданд ва барои шароите, ки ҳазинаҳои пуршуморе вуҷуд дошта бошад, онро мувофиқи муҳимтар ва воҷибтар мураттаб сохт ва бо тартиб аз муҳимтаринаш оғоз кард. Пас гуфт, ки харҷи пуле, ки савобаш аз ҳама бештар аст, он аст, ки мусалмон ба касе сарф мекунад, ки бояд барояш сарф кунад, монанди зану фарзанд. Сипас бар маркабе, ки барои ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ омода карда шавад. Сипас инфоқ барои асҳобу ҳамроҳонаш, ки барои ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ омадаанд.

Аз фоидаҳои ҳадис

1. Тартиби инфоқ аз нигоҳи фазилат, мувофиқи ҳамин тартибе аст, ки зикр шудааст ва дар ҳолати вуҷуди чанд ҳазина бояд ин тартиб риоят шавад ва он чи муҳимтар аст муқаддам дошта шавад.
2. Баёни афзалияти инфоқ бар хонадон ва бартарии он аз назари фазилат бар дигар ҳазинаҳо.
3. Сарфи мол барои ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ яке аз бузургтарин нафақаҳо аст, аз қабили омода кардани абзор ва мардон барои ҷиҳод.
4. Ҳамчунин гуфта шудааст: Мақсад аз роҳи Аллоҳ, ҳамагуна тоат аст, масалан ҳаҷ.