عَن أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ رضي الله عنه أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:
«أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ العَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ، فَإِنْ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ».
[صحيح] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي] - [سنن الترمذي: 3579]
المزيــد ...
Аз Абуумома ривоят аст, ки гуфт: Амр ибни Абса (разияллоҳу анҳу) бароям ривоят кард, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам)-ро шунидам, ки мегуфт:
"Наздиктарин вақте ки Парвардигор ба банда наздик аст, дар охири шаб аст. Агар тавонисти дар он вақти шаб аз он касоне бошӣ, ки Худовандро зикр мекунанд, чунон бош."
[Саҳеҳ] - [رواه أبو داود والترمذي والنسائي] - [Сунани Тирмизӣ - 3579]
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хабар медиҳад, ки Парвардигор дар сеяки охири шаб нисбат ба дигар вақтҳо ба бандааш наздиктар аст; агар - эй муъмин - тавонӣ, ки дар он вақт аз он нафарони ибодаткунанда, намозгузор, зикркунанда ва тавбакунанда бошӣ, ин фурсате аст, ки бояд ғанимат шумурд ва дар он талош намуд.